Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Ο Χρυσός της Ελλάδας (Β’ΠΠ) | Μέρος Α’ | Μέρος Β’


Ο Χρυσός της Ελλάδας (Β’ΠΠ) | Μέρος Α’ | Μέρος Β’

Ο Χρυσός της Ελλάδας (Β’ΠΠ) | Μέρος Α’ 
Αυτές τις μέρες η Κρήτη τιμά την 75η επέτειο από τη μεγάλη και γεμάτη δόξα Μάχη της Κρήτης, που εκδηλώθηκε στις 20.5.1941 και κράτησε φθίνουσα ίσαμε τις 31.5.1941, που οι ΝΑΖΙ κατέλαβαν ολόκληρο το Νησί, ύστερ’ από μια εξαιρετικά πύρρειο νίκη.

Μικρή συμβολή μου στον εορτασμό η δημοσίευση των σχετικών με το «βοηθητικό αεροδρόμιο Πηγής», που η δημιουργία του υπήρξε η αιτία να συμβούν πολλές επί μέρους νικηφόρες μάχες γύρο από αυτό, κ οι κατοπινές απάνθρωπες ομαδικές εχτελέσεις πολιτών κατοίκων των κοντινών προς αυτό χωριών.

Με το σημερινό άρθρο μου θέλω να σας μεταφέρω τα της τύχης του χρυσού της Ελλάδας, που φυλασσόταν ακόμη τότε ως αποθεματικό και ρήτρα του σε κυκλοφορία χαρτονομίσματος στα υπόγεια θησαυροφυλάκια της ψευδεπίγραφης Τράπεζας της «Ελλάδος». Τράπεζας, της οποίας το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών κατείχε και συνεχίζει να κατέχει το 94%, ως λέγεται, με διάφορες μορφές, η αίολη για την Ελλάδα, και όχι μόνο γι’ αυτήν, αλλά και για την ανθρωπότητα στο σύνολό της, «φαμίλια» των Ρόθτσαϊλντ (ROTHSCHILD).

Και θα κάνομε συσχετισμό της τότε αρπαχτής με την σύγχρονη. Κι αν περισσέψει μαλλί, θα βάλομε και μανίκια στο πουλόβερ…

Μετά τη δολοφονία του Μασόνου τραπεζίτη Κοριζή, διορίστηκε από το Γεώργιο Β΄ Πρωθυπουργός της Διχτατορίας του Βασιλιά, ο Μασόνος Εμμανουήλ Τσουδερός. Ο «Μανολάκης» ως τότε ήταν ο Δ/τής της ΤτΕ. Αυτός, που επί των ημερών του δόθηκε κ ενεργήθηκε η εντολή μεταφοράς στην Κρήτη του αποθέματος χρυσού της Ελλάδας. Και τούτο, για να διασωθεί από τους Καταχτητές ΝΑΖΙ εκπροσώπους των Ρόθτσαϊλντ και να διαφυλαχτεί από τους Βρετανούς εκπροσώπους των Ρόθτσαϊλντ, αυτή η πολύτιμη περιουσία του Ελληνικού Κράτους! Περιουσία, που αποχτήθηκε από τον Ιδρώτα του Ελληνικού Λαού.

Η περίπτωση αποτελούσε μια ευκαιρία, να βάλουν στο χέρι το πολύτιμο αυτό κεφάλαιο της Ελλάδας οι Ρόθτσαϊλντ.

Έτσι και τότε, όπως και τώρα. Αυτοί, που διαχειρίστηκαν την αρπαχτή, που έκαμε ο Σιωνισμός επί των ημερών μας από το 2004- 2012 είναι:

Κώστας Σημίτης – Γεώργιος Παπανδρέου – Ευάγγελος Βενιζέλος – Λουκάς Παπαδήμ(ι)ος – Γεώργιος ΠροβόπουλοςΓιάννης ΣτουρνάραςΑντώνης Σαμαράς. Όλοι τους Μασόνοι Σιωνιστές. Εργαλεία των Ρόθτσαϊλντ.

Η ποσότητα, λοιπόν, του χρυσού, που διαθέταμε τον Απρίλη του 1944 ανερχόταν σε 17,5 τόνους (608.350 ουγκιές). Κατά τον Μ. Πολιουδάκη, ανερχόταν σε 42 τόνους(ό. π., σ. 38). Και ήταν σε μορφή ράβδων και χρυσών λιρών Αγγλίας (Αντώνης Γρυπαίος, Newsbomb, 28.3.21015).

Η ποσότητα του χρυσού αυτού έφτασε κι αποβιβάστηκε στη Σούδα στις 16.3.1941. Από τη Σούδα πήγε με αυτοκίνητα στο Ηράκλειο στα θησαυροφυλάκια του υπακ/τος της ΤτΕ.

Σήμα, προς τον πλοίαρχο Κρόου (Crowe) του Βρετανικού πολεμικού πλοίου Αράκε (Arache), τον διέτασσε να πλεύσει στον κόλπο «Μέρκα» (; Μ. Πολ., ό. π., σ. 38.) που βρίσκεται κοντά στο Ηράκλειο της Κρήτης, να παραλάβει από εκεί το χρυσό της Ελλάδας και να τον μεταφέρει στην Αλεξάνδρεια.

Ο πλοίαρχος είχε και εκδήλωσε τον ενδοιασμό του, γιατί η Κρήτη βομβαρδιζόταν, και δεν ήξερε αν η ποσότητα χρυσού, που θα παραλάβαινε, επαρκούσε για την αντικατάσταση του πλοίου σε περίπτωση απώλειας αυτού. Υπάκουσε, όμως, και στις 13.5.1941 έφτασε στον προορισμό του, ενώ η Κρήτη βομβαρδιζόταν.

Η μεταφορά και η φρούρηση του χρυσού ως αυτή τη θέση του κόλπου «Μέρκα» είχε γίνει από μονάδα του Ελληνικού στρατού, που έδρευε στο Ηράκλειο. Προς το τέλος της φόρτωσης έν’ αεροπλάνο της Λούφτβαφε αντιλήφτηκε και βομβάρδισε το Αράκε, το οποίο βλήθηκε, έπαθε ζημιές, αλλά παρέλαβε ολόκληρο το φορτίο κι απέπλευσε προς Αλεξάνδρεια, όπου και κατέπλευσε χωρίς άλλο πρόβλημα. (C. S. Forester, “Golden from Crete”, διά Μ. Πολ., ό. π., σ.38).

Από την Αίγυπτο, ύστερ’ από περιπέτειες προστασίας του, ο Ελληνικός χρυσός κατέληξε Λονδίνο. «δηλαδή στη Μέκκα & στη καρδιά του τότε παγκόσμιου Σιωνισμού, δηλαδή στις τράπεζες των ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ. (Αντ. Γρυπ., www. newsbomb. gr).

Όταν μετά την Γερμανοκατόχη ζητήσαμε την επιστροφή αυτού του χρυσού, πήραμε την απάντηση, ότι: ο Ελληνικός χρυσός αναλώθηκε στα έξοδα των Ελληνικών Στρατιωτικών δυνάμεων, που είχαν καταφύγει στη Μέση Ανατολή! Επομένως η Βρετανία δεν μας χρωστά τίποτα! Κ ύστερ’ από την απάντηση αυτή εμείς, ικανοποιημένοι ότι κάμαμε το καθήκον μας, επαναπαυθήκαμε!

Όμως η αλήθεια είναι πως: «Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πολεμούσαν τότε στη Μέση Ανατολή, για λογαριασμό, και για την ασφάλεια των Δυτικών Σιωνιστικών Δυνάμεων, (ΗΠΑ, Αγγλίας, και χωρών της Δ. Ευρώπης), και ότι αυτές έπρεπε να καλύψουν τα έξοδα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.» (Αντ. Γρυπ., ό. π.).

Αν πάλι αρνούνται την από αυτούς αποδειγμένη στρατιωτική εκμετάλλευση των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, τότε γιατί κρατούσαν υπό τα όπλα τους Έλληνες Στρατιώτες και δεν τους αποστράτευαν, ώστε να βρουν δουλειά στην Αίγυπτο ή σε άλλες Αφρικανικές χώρες και να μην επιβαρύνουν το δυστυχισμένο Ελληνικό λαό;

Εχτός όμως από αυτό, είχαν συνυπογράψει στις 9.3.1942 η Βρετανική με την Ελληνική Κυβέρνηση συμφωνία, κατά την οποία η Βρετανία αναλάβαινε όλα τα έξοδα εξοπλισμού και διατροφής των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων! (Βασίλης Θεοδωρόπουλος, «Η ληστεία του χρυσού της Ελλάδος», alfeiospotamos.gr).

Εξάλλου αυτές ήταν υπό τη Διοίκηση του Βρετανικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Για τα δικά τους, λοιπόν, συμφέροντα πολεμούσαν, αν και δεν ήταν μισθοφορικά στρατεύματα. Συνεπώς, αυτοί είχαν την υποχρέωση ν’ αναλάβουν και να επιβαρυνθούν τα έξοδά τους.

Όμως και τότε, όπως και τώρα, «ήπιεν η φακή το λάδι…» (Κρητική παροιμία)! Γιατί και τώρα είναι, με διαφορετικό τρόπο και μέσα δομημένη, παρόμοια η περίπτωση αρπαχτής διά των κεφαλαιοποιήσεων των Τραπεζών, του υπερδανεισμού του κράτους, του ανατοκισμού, και των λοιπών κόλπων της παραγωγικής λογιστικής.

Όμως ακούσατε να γίνει από την όποια Κυβέρνηση της Ελλάδας ποτέ κάποια δυναμική διεκδίκηση, για τους τόνους αυτού του χρυσού, που άρπαξε η τότε Βρετανία; Αυτής της περιουσίας των Ελλήνων, που, αφού της έκαμε τιμητική λιτανεία γύρω από την Αφρική, ώστε να χάσομε τα ίχνη της, την προσγείωσε στο Λονδίνο, στην Έδρα του Σιωνισμού, και την ενταφίασε στις κάσες των Ρόθτσαϊλντ! Καμιά!

Γιατί η Ελλάδα απαιτεί μόνο από τη Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις και την έντοκη επιστροφή του ποσού του υποχρεωτικού δανεισμού, που της επέβαλαν οι ΝΑΖΙ της περιόδου 1941-1944, και δεν απαιτεί από τη Βρετανία την επιστροφή των 17,5 ή 42 ή όσων τόνων ήταν τέλος πάντων ο χρυσός αυτός που πήγε Λονδίνο στα 1941;

Και τότε Γραικύλοι Μασόνοι ανάξιοι κυβερνούσαν, όπως και τώρα. Όμως Εσείς… καθεύδετε!…

Και γι’ αυτό, το πείραμα, που στεφανώθηκε με επιτυχία τότε, επαναλαμβάνεται σήμερα! Και, εκ των πραγμάτων αποδείχνεται ότι, και τώρα θα έχει την ίδια θριαμβευτική επιτυχία!

«Ο χρυσός της Ελλάδος εξαφανίστηκε όπως το Boeing 777 της Μαλαισίας. Παρά την απώλεια του κατοχικού χρυσού, ο Ελληνικός Λαός με φόρους & θυσίες, αγόρασε νέα αποθέματα χρυσού. Οι προδότες & υποτελείς πολιτικοί των Αθηνών, όπως εγκατέλειψαν τη Θράκη, και το Αιγαίο με τα νησιά στους Τούρκους, όπως εγκατέλειψαν τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς, όπως εγκατέλειψαν τη Κρήτη στα χέρια του Ισραήλ, λόγω στρατηγικής θέσεως, & λόγω πετρελαίων, έτσι εγκατέλειψαν και το σημερινό χρυσό της Ελλάδος στα χέρια των αρπακτικών ψυχασθενών ηγετών της Ν(έας).Τ(άξης).Π(ραγμάτων). Σήμερα κανείς δεν ξέρει τι απέγινε ο χρυσός της Ελλάδος, και σε τι χέρια βρίσκεται. Ασφαλώς στο στόμα του λύκου ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ.»

… Οι πληροφορίες λένε ότι ο Ααρών Αβούρι πρόσφερε στο ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ 20 τόνους χρυσού της Ελλάδος.»(Αντ. Γρυπ., ό. π.).

Είναι αλήθεια κύριε …Σημίτη; Αν δεν είναι, τότε διαψεύστε το.
Υπάρχει θέμα λοιπόν και για το παρόν. Διαβάστε:
«Συνολικά 3.760 χιλιάδες ουγγιές* ήταν τα αποθέματα του χρυσού της Τράπεζας της Ελλάδας στις 31.12.2012, αξίας 4,74 δισ. ευρώ σύμφωνα με έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδος. Μόνο όμως η μισή ποσότητα από αυτά βρίσκεται στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα βρίσκονται υποθηκευμένα, ουσιαστικά στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης στις ΗΠΑ, την Τράπεζα της Αγγλίας και την Ελβετία! Η επίσημη επιβεβαίωση από την Τράπεζα της Ελλάδας και τον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα ήρθε κατόπιν ερώτησης της βουλευτού του Λαϊκού Συνδέσμου, Ελένης Ζαρούλια… Ήδη επί κυβερνήσεων Σημίτη και υπουργού Οικονομικών Γ.Παπαντωνίου καταληστεύθηκε ο ελληνικός χρυσός, ενώ δεν υπήρξε η παραμικρή πρόνοια από τα μεταλλεία στις Σκουριές και σε άλλα μέρη της Ελλάδας να υπάρξει πρόνοια για να καταλήγει στο εθνικό θησαυροφυλάκιο ένα μέρος από τον χρυσό αξίας δεκάδων δισ. ευρώ, που βρίσκεται στο ελληνικό υπέδαφος.
Αθήνα, 17/01/2013.
Η Ερωτώσα Βουλευτής
Ελένη Ζαρούλια
Βουλευτής Β’ Αθηνών, ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»

και με το συμπάθιο…
Βέβαια οι πιστωτές της Ελλάδας έχουν την πολιτική ισχή να εκβιάζουν και να επιβάλουν τη δική τους αλόγιστη λογιστική. Ν’ αντιστρέφουν την πραγματικότητα και να επιβάλουν ως αλήθεια το ψέμα. Αυτό αποτελεί ευαγγέλιο του Σιωνισμού. Και πάνω σ’ αυτό και στην απάτη στηρίζει το σάπιο, το σαθρό, πολιτικό του οικοδόμημα.

Το ύψος των 323 δισ., πάνω στο οποίο έχουν ανεβάσει το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας, είναι πλασματικό. Η δημιουργική λογιστική σε συνεργασία με τη Σιωνιστική Ευρωπαϊκή απληστία, κοινώς οικονομικούς δολοφόνους, και την πολιτική σκοπιμότητα των Γραικύλων πολιτικών εσωτερικού, ανέβασαν σ’ αυτό το ύψος το Δημόσιο χρέος της Ελλάδας. Έγκλημα εκ προμελέτης κατά του Ελληνισμού. Η αναδιάρθρωση του χρέους αποτελεί παγίδα, που εξανεμίζει το …κούρεμα. Παγίδα, που οδηγεί στη διαιώνιση του χρέους. Θα πληρώνομε, χωρίς και να εξοφλούμε, ώσπου να υπάρχει κράτος Ελληνικό. Καταλάβετέ το επί τέλους. Θέλουν να δουλεύομε και να τους ταϊζομε. Λέγεται και γράφεται ότι οι Ρόθτσαϊλντ κερδίζουν την ήμερα από τόκους περί τα 4 δισ. δολάρια! Αν αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, τότε…

Όμως οικονομικοί Εισαγγελείς … υπάρχουν τυπικά…
Και, τέλος, η G7 συνέρχεται, αν δεν κάνω λάθος, σήμερα. Η Μέρκελ φοβάται μην της βγάλουν αυθαίρετη την πολυκατοικία και κατεδαφιστέα. Έδωσε, λένε, εντολή στον εποχούμενο, να κόψει το βήχα, για να μην πάθει κοίλη. Κι ως εκ θαύματος θα εκταμιευτεί υπερδόση 11 δισ. για την Ελλάδα. Θα σιωπήσουν(;) τα παπαγαλάκια. Και «βλέπε, άκου, σιώπα», όπως εντέλλεται κι ο Στρατός…

Έρχεται κι ο Πούτιν, αν δεν αλλάξει γνώμη. Εεε, δεν είναι σωστό να γαυγίζουν σκύλοι περί βεντέτας Ε.Ε. – Ελλάδας τη στιγμή, που ο υψηλός επισκέπτης θα συνομιλεί με τον Πρόεδρο ή τον Πρωθυπουργό της Χώρας!..

Ωστόσο κι ο …Σουλτάνος είναι παρών! Κι αυτός «μπέσα» δεν είχε ποτέ του. Κι ούτε θ’ αποκτήσει…

Διαβάστε το Β’ μέρος αυτής της απίστευτης ιστορίας…

Πηγή: Ελληνική Σάλπιγγα

Ο Χρυσός της Ελλάδας (Β’ΠΠ) | Μέρος Β’

Προφητεία Κ. Παλαμά το ανάγνωσμα… Σοφία! Πρόσχομεν!
Και χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά και με ζουρνάδες
Γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες.
Και τα γόνατά τους θα λυγίσουν οι τρανοί σου.
Και θα γίνουν των ραγιάδων οι ραγιάδες!

Παρέθεσα στο προηγούμενο, μια ιστορική μαρτυρία για την τύχη, που επιφυλάχτηκε στο χρυσό της Ελλάδας κατά τον Απρίλη του 1941.
Στο παρόν θα σας μεταφέρω τη μαρτυρία του τότε Υποδ/τή της τράπεζας της «Ελλάδας», όπως την παραθέτει στη σχετική έκδοση της ΤτΕ 1955 ο Ηλίας Βενέζης. Υποθέτω, εκφράζει και την επίσημη κυβερνητική θέση του τότε. Αυτό, δηλαδή, που θα ήθελαν οι διαχειριστές της επιχείρησης, που συμπίπτουν με μέρος της Ηγεσίας του Κράτους και της ΤτΕ, να μεταδώσουν στον Ελληνικό Λαό. Λοιπόν:

«Προτού φύγει από τας Αθήνας η Διοίκησις της Τραπέζης της Ελλάδος είχε φροντίσει να μεταφέρη μακράν των Αθηνών, εις την Κρήτην, τα εις χρυσόν αποθέματα της Τραπέζης, που ήσαν περιουσία του ελληνικού λαού.

Χρόνια αργότερα, μετά την απελευθέρωσιν, ο Διοικητής της Τραπέζης Γεώργιος Μαντζαβίνος* αφηγήθη εις τον γράφοντα το χρονικόν εκείνης της μετακινήσεως της Διοικήσεως της Τραπέζης και την περιπέτειαν της διασώσεως του χρυσού της.

* Σημείωση:
Μαζί με τον τότε υποδιοικητή και μετά την απελευθέρωση διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν ο 13χρονος γιoς του Αντώνιος Μαντζαβίνος, μέλος σήμερα του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο γιος ήταν γραφτό να είναι σήμερα ένας από εκείνους που λόγω της θέσεώς τους στο εν λόγω συμβούλιο συναποφάσισε για την πώληση 20 τόνων χρυσού από την κεντρική τράπεζα. Μοιάζει σαν μυθιστόρημα και εγείρει περιέργεια αλλά και ενστάσεις, σαν και αυτή που εκφράστηκε τις προάλλες με την κατάθεση ερώτησης 60 βουλευτών της ΝΔ, που είπαν ότι εν κρυπτώ η Τράπεζα της Ελλάδος πούλησε το χρυσάφι για να καλύψει τα κυβερνητικά ελλείμματα – αλλά μάλλον οι βουλευτές πιάστηκαν αδιάβαστοι. Στο διάστημα που μεσολάβησε από την πολεμική περιπέτεια του ελληνικού χρυσού ως σήμερα ο ρόλος του πολύτιμου μετάλλου σε μια οικονομία, αλλά και στην ελληνική ειδικότερα, έχει αλλάξει άρδην.(Παπαϊωάννου Γεώργιος: «Τα μυστήρια με το χρυσάφι», 31.8.2003, «Το Βήμα», 25.5.16 ).

«Ενθυμούμαι, έλεγε ο Γεώργιος Μαντζαβίνος, ότι ευθύς ως έγινε πλέον κατάδηλος η πρόθεσις της Γερμανίας να βοηθήση την Ιταλίαν εις τον αγώνα της εναντίον της Ελλάδος-αγώνα τον οποίον είχε σχεδόν χάσει – ελάβομεν μέτρα δια να μεταφερθή ο χρυσός από τα θησαυροφυλάκια της Τραπέζης εις ασφαλές μέρος έξω των Αθηνών. Προεκρίθη η Κρήτη, το Υποκατάστημά μας Ηρακλείου, όπου είχομεν αρκετά ασφαλή χρηματοκιβώτια. Ο χρυσός,- ο οποίος ανήρχετο εις ουγγιάς καθαρού καθ’ υπολογισμόν βάρους 610.796 και 431/000 -έπρεπε πρώτον να τοποθετηθή εις ασφαλή κιβώτια. Όταν έγινε αυτή η προπαρασκευαστική εργασία, την οποία μόνο τρεις ή τέσσαρες* εγνώριζον εις την Τράπεζαν, παρεκλήθη το Ναυτικόν Επιτελείον το οποίον έθεσε εις την διάθεσίν μας δυο αντιτορπιλλικά, τον «Βασιλέα Γεώργιον» και την «Βασίλισσαν Όλγαν», τα οποία μετέφερον τον χρυσόν εις το Ηράκλειον. Η μεταφορά έγινε κατά τας αρχάς Φεβρουαρίου 1941, ενθυμούμαι ότι ήτο Καθαρά Δευτέρα.

* Σημείωση:
Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι γνώριζαν την απόφαση και τη διαδικασία οι Βαρβαρέσος Κυρ., Μαντζαβίνος Γ., Λαζαρίδης Αριστείδης, Λεβής Μίνως ή Μαναχέμ , και Κοσμίδης Σωκράτης.

Η αναχώρησις της Διοικήσεως της Τραπέζης από τας Αθήνας, κατ’ ακολουθίαν της αναχωρήσεως του Βασιλέως και της Κυβερνήσεως, έγινε την 22 Απριλίου 1941*.

* Σημείωση:

Ξένος ραδιοσταθμός μετέδωσε ότι: Την προηγούμενη μέρα είχαν φύγει από το Παλάτι της Αθήνας και μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στο Κάιρο 24 μεγάλα κιβώτια με το «θησαυρό» της Βασιλικής Οικογένειας.

Οι ανώτεροι υπάλληλοι της Τραπέζης Λαζαρίδης, Λεβής και Κοσμίδης, οι οποίοι θα μας συνώδευον, έλαβον εντολήν να μεταβούν εις τον Μαραθώνα και εκεί να επιβιβασθούν ενός πλοίου επιτάκτου.* Το ατμόπλοιον εις το οποίον επρόκειτο να επιβιβασθούν εβυθίσθη από τα γερμανικά στούκας. Οι υπάλληλοί μας ηναγκάσθησαν να επιστρέψουν εις τας Αθήνας, και να φύγουν το ίδιο βράδυ από τον Πειραιά με ένα άλλο οπλιταγωγόν. Το ίδιο επίσης βράδυ εφεύγαμεν και ημείς με την Κυβέρνησιν, επιβιβασθέντες του αντιτορπιλικού «Βασίλισσα Όλγα». Η επιβίβασίς μας έγινε υπό τραγικάς συνθήκας εις μιαν παραλίαν των Μεγάρων. Πλάϊ μας εφλέγετο ένα ατμόπλοιον που είχε προ ολίγου βομβαρδισθή από τα στούκας. Πικρά συναισθήματα μας συνέθλιβαν. Εφεύγαμεν δι’ ένα ταξίδι αγνώστου χρόνου, και κανείς μας δεν εγνώριζε εάν έμελλε να επιστρέψωμεν ζώντες.

* Σημείωση:
Αυτοί ήταν: ο Αριστείδης Λαζαρίδης, o Μίνως ή Μεναχέμ Λεβής και o Σωκράτης Κοσμίδης. Από αυτούς ο Μίνως ή Μεναχέμ Λεβής ήταν Εβραίος, Δ/ντής της ΤτΕ. Υπήρξε Πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου (ΚΙΣΕ). Κι όταν ένας Εβραίος, και μάλιστα ο Πρόεδρος του ΚΙΣΕ, ορίζεται υπεύθυνος να συνοδεύσει το Θησαυρό της Ελλάδας, πιστεύω πως είστε ώριμοι για να καταλάβαιτε το που θα τον πάει και σε ποιους θα τον παραδώσει.

«…Τη μεταφορά των λιρών σε 314 «επιμελώς συσκευασμένα κιβώτια» έκανε ο τότε διευθυντής της Τραπέζης Μίνως Λεβής. Ο Λεβής αυτός δεν ήταν τυχαίος Εβραίος. Κατείχε το παράσημο της «Λεγεώνος της Τιμής» από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας. Και για να του απονεμηθεί αυτό, κάποιες σημαντικές υπηρεσίες θα είχε προσφέρει στο Γαλλικό κράτος. Κατείχε το παράσημο του Σωτήρος από την «Ελληνική» Κυβέρνηση. (Πηγή: ΕΛΙΑ, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο).

«Λίγο πριν από το θάνατό του, ο Λεβής κατέθεσε σχετικό πληροφοριακό σημείωμα στο Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, του οποίου υπήρξε και πρόεδρος, όπου ανέφερε όλο το χρονικό της μεταφοράς (από Αθήνα στο Ηράκλειο Κρήτης μέσω Ωρωπού, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και τελικά κατάθεση στα θησαυροφυλάκια της Κεντρικής Τραπέζης της Πραιτώριας στη N. Αφρική). Παρά τους βομβαρδισμούς από τους Γερμανούς, του καταδρομικού «Διδώ» που μετέφερε τον χρυσό στην Αίγυπτο, δεν χάθηκε ούτε μία χρυσή λίρα, εκτός από μία που δωρίστηκε στο πολεμικό πλοίο ως μασκότ (βλ. λεπτομερή περιγραφή στο περιοδικό «Χρονικά», έκδοση του ΚΙΣΕ, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 1990)». (Διονύσης K. Μαγκλιβέρας, «Η Καθημερινή», 2.8.13).

Εφθάσαμεν το πρωί της 23 Απριλίου 1941 εις την Σούδαν. Ο Βασιλεύς είχε φθάσει προ ολίγων στιγμών με αεροπλάνον, συνοδευόμενος μόνον από τον Πρωθυπουργόν του, τον πρώην Διοικητήν της Τραπέζης της Ελλάδος Εμμανουήλ Τσουδερόν*.

* Σημείωση:
Δυστυχώς ο Ρεθεμνιώτης Εμ. Τσουδερός ως Μασόνος υπήρξε συνεργάτης υποκείμενος στον επίσης Μασόνο Βασιλιά Γεώργιο Β΄. Αυτό τον αίολο για την Ελλάδα πράχτορα του Σιωνισμού. Αυτός υπηρετούσε στην Ελλάδα τα συμφέροντα του Σιωνισμού. Ώσπου έλαβε τα επίχειρα της προδοσίας του…

Δεν είχομεν προλάβει να αποβιβασθώμεν εις την Σούδαν, όταν μια επιδρομή στούκας μας ηνάγκασε να καλυφθώμεν μέσα εις ένα ελαιώνα.

Από την Σούδαν επήγαμεν εις τα Χανιά και εγκατεστάθημεν εις το Υποκατάστημα της Τραπέζης μας. Αι ημέραι εκείναι εις τα Χανιά ήσαν πολύ δύσκολοι, διότι ευθύς ως οι Γερμανοί κατέλαβον τας Αθήνας και απέκτησαν βάσιν αεροπορικήν ήρχισαν τας επιδρομάς, δυο και τρεις φοράς την ημέραν, εναντίον των Χανίων».

Η Διοίκησις της Τραπέζης, εργαζομένη υπό τας συνθήκας που περιεγράφησαν ανωτέρω εις τα Χανιά, ήρχισε να αντιμετωπίζη τα ποικίλα ζητήματα επισιτισμού, πιστώσεων κλπ. που παρουσιάζοντο, καθώς επίσης να αντιμετωπίζη τα εντελώς νέα προβλήματα τα οποία θα εδημιούργει η εγκατάστασις Ελληνικών Αρχών εκτός της Ελληνικής Επικρατείας. Μεταξύ άλλων εισηγήθη την τροποποίησιν του καταστατικού της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία και έγινε με τον νόμον 3004/1941, ο οποίος ώρισε ότι κατά την διάρκειαν της εχθρικής κατοχής η Τράπεζα θα εγκαθίστατο εις το εξωτερικόν εις την έδραν της νομίμου Ελληνικής Κυβερνήσεως και θα ήσκει τας αρμοδιότητάς της συμφώνως προς τας διατάξεις αυτού του νόμου. Επί τη βάσει της νομοθεσίας αυτής η εις το εξωτερικόν Τράπεζα της Ελλάδος ανεγνωρίσθη μεταγενεστέρως από την Μεγάλην Βρεττανίαν και τας Ηνωμένας Πολιτείας ως η μόνη νομίμως εκπροσωπούσα τα συμφέροντα της Τραπέζης και δικαιουμένη να διαχειρίζεται τα εις το εξωτερικόν διαθέσιμα της Τραπέζης σύμφωνα με το καταστατικόν και τους νόμους*.

* Σημείωση:

Τροποποίησαν, δηλαδή, το Καταστατικό αυθαίρετα, χωρίς να συγκαλέσουν Γενική Συνέλευση των Μετόχων. Με τον τρόπο αυτό αποφάσιζαν στη συνέχεια τη διαχείριση του Εθνικού πλούτου κατά τα συμφέροντα του Σιωνισμού κι όχι της Ελλάδας! Σ’ αυτό μεγάλη ευθύνη έφερε ο «Μανολάκης», που ήταν Πρωθυπουργός. Εξάλλου, όπως προκύπτει, γι’ αυτό και μόνο το σκοπό τον διόρισαν. Αλλά και σαν Δ/τής της ΤτΕ, που ήταν πρωτύτερα, γνώριζε καλά τι σήμαινε στην πραγματικότητα και σε τι αποσκοπούσε αυτή η τροποποίηση του Καταστατικού της Τράπεζας. Και στο τι αποσκοπούσε μαρτυρείται κι αποδείχνεται από το αποτέλεσμα. Από την τύχη του χρυσού της Ελλάδας. Εξάλλου η τροποποίηση γίνηκε με Αναγκαστικό Νόμο 3004/1941!…

Τα επιφέροντα τροποποιήσεις του καταστατικού της Τραπέζης της Ελλάδος άρθρα του Α.Ν. 3004/1941, εκδοθέντος εις τα Χανιά, έχουν ως εξής:

Άρθρον 2
Η Τράπεζα της Ελλάδος εδρεύει εν τη αυτή πόλει, εν η εδρεύει η νόμιμος Κυβέρνησις της χώρας. Εν τη αυτή πόλει ευρίσκεται το Κεντρικόν Κατάστημα αυτής.

Άρθρον 3
Η Τράπεζα της Ελλάδος διοικείται ως ακολούθως: α) Πάσαι αι αρμοδιότητες, αι ανατιθέμεναι υπό του καταστατικού εις τον Διοικητήν της Τραπέζης και εις το Συμβούλιον Διευθύνσεως, ασκούνται υπό του Διοικητού. β) Πάσαι αι αρμοδιότητες, αι ανατιθέμεναι υπό του καταστατικού εις το Γενικόν Συμβούλιον ασκούνται υπό του Διοικητού, αι σχετικαί αποφάσεις του οποίου υπόκεινται εις την έγκρισιν του Προέδρου της Κυβερνήσεως. γ) Πάσαι αι αρμοδιότητες, αι ανατιθέμεναι υπό του καταστατικού εις την Γενικήν Συνέλευσιν, ασκούνται παρά του Υπουργικού Συμβουλίου, προτάσει του Διοικητού της Τραπέζης.» (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου).

«ΟΤΑΝ ΗΡΧΙΣΕ να διαγράφηται ως επικειμένη η κατάληψις της Κρήτης υπό των Γερμανών-αφηγήθη εις τον γράφοντα (Ηλία Βενέζη), μετά την απελευθέρωσιν, ο Διοικητής Γεώργιος Μαντζαβίνος – ηρχίσαμεν να προνοούμεν και δια την μετακίνησίν μας έξω της Ελλάδος. Θέμα κύριον ήτο δι’ ημάς πάλιν να περισώσωμεν τον χρυσόν του αποθέματος και να τον μεταφέρωμεν εις την χώραν ασφαλή. Τοιαύτη χώρα ήτο η Νότιος Αφρική*. Ο χρυσός θα έπρεπε να μεταφερθή από το Ηράκλειον εις την Πραιτώριαν, έδραν της Κεντρικής Τραπέζης της Νοτίου Αφρικής. Απεφασίσθη να μεταφερθή ο χρυσός πρώτον εις την Σούδαν, και από εκεί να φορτωθή εις άλλο πλοίον δια το μακρυνόν του ταξίδι.

* Σημείωση:
Θεώρησαν ασφαλή την υπό Βρετανικό έλεγχο Ν. Αφρική, όπου έβραζε το καζάνι και ψηνόταν τότε ο Νοτιοαφρικάνικος εμφύλιος…

Η μεταφορά του χρυσού από το Ηράκλειον εις την Σούδαν έγινε με ένα μικρόν ρυμουλκόν αγγλικόν, που ελέγετο «Σάλβυα», και εκυβερνάτο από ένα έφεδρον αξιωματικόν του αγγλικού εμπορικού στόλου. Υπό διαρκείς επιθέσεις στούκας ο χρυσός μετεφέρθη από το Υποκατάστημα Ηρακλείου εις τον λιμένα του Ηρακλείου, και από εκεί εφορτώθη εις το ρυμουλκόν, εις το μικρόν πλήρωμα του οποίου προσετέθησαν, ως συνοδοί του χρυσού, οι υπάλληλοι της Τραπέζης Αριστείδης Λαζαρίδης και Μίνως ή Μεναχέμ Λεβής.

Όταν εξεκίνησε το «Σάλβυα» τα στούκας, τα οποία το παρηκολούθουν, επετέθησαν εναντίον του. Ο κυβερνήτης του ρυμουλκού κατώρθωσε τότε με τα μικρά του αντιαεροπορικά πολυβόλα να καταρρίψη δυο από τα γερμανικά αεροπλάνα. Υπό συνεχή συναγερμόν, και με τον χρυσόν όλον εις το κατάστρωμα του ρυμουλκού, το «Σάλβυα» έφθασε τέλος εις την Σούδαν.

Από εκεί ήρχιζε το νέον δύσκολον εγχείρημα. Τα κιβώτια του χρυσού έπρεπε να μεταφορτωθούν από το «Σάλβυα» εις το πλοίον που είχε ορίσει ο Άγγλος ναύαρχος δια να παραλάβη τον χρυσόν και να τον μεταφέρη εις την Αλεξάνδρειαν, πρώτον σταθμόν του ταξιδίου. Ο Άγγλος ναύαρχος της Μεσογείου, παρ’ όλον ότι εμαίνετο η ναυμαχία την προηγουμένην εσπέραν και την ημέραν εκείνην εις το Κρητικόν πέλαγος, είχε δεχθή να αποσπάση από την μοίραν του μιαν αξιόμαχον μονάδα, το καταδρομικόν «Διδώ», και να το θέση εις την διάθεσιν τις Τραπέζης της Ελλάδος δια την μεταφοράν του χρυσού. Πάλιν υπό συνεχή συναγερμόν και βομβαρδισμόν των στούκας ο χρυσός μεταφορτώθη εις το καταδρομικόν, με την βοήθειαν και των Άγγλων ναυτών. Πλάϊ εις την «Διδώ», που τα πυροβόλα της διαρκώς έβαλλον, ήρχισε βληθέν να καίεται ένα Δανικόν πλοίον. Όλη αυτή η εργασία εγίνετο με απιστεύστως νευρικόν ρυθμόν, διότι ο Άγγλος Κυβερνήτης, φοβούμενος δια το πλοίον του, εβιάζετο να το θέση εις κίνησιν, και υπήρχε κίνδυνος ένα μέρος του πολυτίμου φορτίου, καθώς μετεφορτώνετο, να πέση εις την θάλασσαν. Ευτυχώς η μεταφορά έγινε εις τα κύτη του «Διδώ» χωρίς καμμίαν ζημίαν. Μόνον ένα κιβώτιον. Ενώ μετεφέρετο εις το κύτος του καταδρομικού, έσπασε και το κύτος εγέμισε από χρυσάς λίρας. Αυτό ανησύχησε πολύ τον Άγγλον Κυβερνήτην και διέταξε ένα συνεργείον ναυτών, ενώ το «Διδώ» έπλεε προς Αλεξάνδρειαν, να μαζέψη τας χρυσάς λίρας. Όλαι αι χρυσαί λίραι του κιβωτίου που είχαν σκορπίσει ευρέθησαν. Εκτός μιας»*.

* Σημείωση:
Η εκδοχή αυτή είναι αντίθετη από την προηγούμενη. Επειδή όμως εκφράζεται από το άμεσα υπεύθυνο πρόσωπο, κ επειδή εγώ …δεν ήμουν εκεί, αλλά κρυβόμουν στου …Βενιώτη τις ποταμίδες μαζί με αρκετές Λουτριανές οικογένειες, την αναφέρω ως έγκυρη σκοτεινή διαδρομή του χρυσού της Ελλάδας, με κίνητρα προδοσίας…

«ΕΠΕΙΤΑ από ολίγας ημέρας η Διοίκησης της Τραπέζης της Ελλάδος εχωρίσθη εις δυο -αφηγήθη ο Γεώργιος Μαντζαβίνος εις τον γράφοντα (Ηλία Βενέζη).- Ο Πρωθυπουργός, μαζύ με τον Διοικητήν της Τραπέζης Κυριάκον Βαρβαρέσον, ηναγκάσθησαν να απομακρυνθούν εις ένα χωρίον μακράν του Υποκαταστήματος Χανίων μιαν περίπου ώραν. Εκεί απεκλείσθησαν, διότι εις το μεταξύ ήρχισαν να πίπτουν Γερμανοί αλεξιπωτισταί. Εγώ έμεινα εις τα Χανιά δια να προνοήσω δια την μεταφοράν όλων εις την Αίγυπτον, όπου απεφασίσθη να καταφύγωμεν. Η περιπέτεια του Βασιλέως, του Προέδρου της Κυβερνήσεως Εμμανουήλ Τσουδερού και του Διοικητού της Τραπέζης Κυριάκου Βαρβαρέσου, όταν έφευγον από την Κρήτην, είναι γνωστή. Ηναγκάσθησαν, οδοιπορούντες, να φθάσουν εις το άλλο άκρον της νήσου, δηλαδή από την πλευράν της Μεσογείου προς την πλευράν του Λιβυκού πελάγους, όπου θα επεβιβάζοντο αντιτορπιλλικού δια να φθάσουν εις Αλεξάνδρειαν. Ημείς επεβιβάσθημεν οπλιταγωγού – εις τας 22 ή 23 Μαΐου – και ανεχωρήσαμεν από τα Χανιά με κατεύθυνσιν προς την Αλεξάνδρειαν.

Όταν εφθάσαμεν εις την Αλεξάνδρειαν είχαν ήδη μεταφερθή εκεί και τα κιβώτια του χρυσού, τον οποίον εναποθηκεύσαμεν προσωρινώς εις το Υποκατάστημα της Εθνικής Τραπέζης της Αιγύπτου.

Η Κυβέρνησις και η Διοίκησις της Τραπέζης εγκατεστάθησαν τότε εις την Αλεξάνδρειαν. Είχομεν εκεί να αντιμετωπίσωμεν σπουδαία ζητήματα τα οποία εκκρεμούσαν μεταξύ της Ελλάδος και των Συμμάχων της, ιδίως ζητήματα φορτίων τροφίμων που ευρίσκοντο καθ’ οδόν δια την Ελλάδα προ της καταλήψεώς της. Είχομεν επίσης να φροντίσωμεν δια την περαιτέρω τύχην του χρυσού.

Κατόπιν παραμονής ενός μηνός εις Αλεξάνδρειαν, το Κεντρικόν της Τραπέζης μας μετεφέρθη εις το Κάϊρον, τρίτην κατά σειράν έδραν της Διοικήσεως της Τραπέζης. Εν συμφωνία μετά των Συμμαχικών Αρχών ερρυθμίσαμεν τα της μεταφοράς του χρυσού της Τραπέζης, μέσω του Σουέζ, εις Πραιτώριαν.

(Αξίζει να μνημονευθή εδώ ότι όταν η Διοίκησις της Τραπέζης της Ελλάδος εζήτησε από την Εθνικήν Τράπεζαν της Αιγύπτου να της παραδώση τον χρυσόν που είχε εναποθηκευθή εις το Υποκατάστημα της Αλεξανδρείας ευρέθη προ εντόνου αντιρρήσεως της Αιγυπτιακής Τραπέζης. «Ημείς γνωρίζομεν ότι η Τράπεζα της Ελλάδος είναι εις τας Αθήνας» έλεγαν οι Αιγύπτιοι, υποκινούμενοι προφανώς από άλλους. Παρέστη ανάγκη πολλών εντόνων διαβημάτων δια να παραδοθή, τέλος, ο χρυσός).

Τον ετοποθετήσαμεν εις φορτηγά αυτοκίνητα, και υπό την συνοδείαν τανκς τον μετεφέραμεν μέσω της ερήμου εις το Σουέζ. Εκεί εφορτώθη εις επίτακτον εμπορικόν πλοίον, εις το οποίον επεβιβάσθη και ο Διευθυντής Αριστείδης Λαζαρίδης μαζύ με έναν ακόμη υπάλληλον*. Έτσι ο χρυσός μετεφέρθη εις Ντέρμπαν (Durban) της Νοτίου Αφρικής, όπου εις το μεταξύ εφθάσαμεν και ημείς. Εκεί εφορτώθη εις ειδικήν αμαξοστοιχίαν, την οποίαν είχε την καλωσύνην να θέση εις την διάθεσίν μας ο Στρατάρχης Σμάτς. Και με την συνοδείαν πάντοτε του Διευθυντού Αριστείδη Λαζαρίδη, ο χρυσός μεταφέρθη εις Γκέρμιστον (Germiston του Τρανσβαάλ) της Νοτίου Αφρικής όπου εξηλέχθη και ετάκη. Σημειώ εν προκειμένω ότι, εκ του λόγου ότι ο μεταφερθείς χρυσός απετελείτο από διάφορα χρυσά νομίσματα, ως και από ράβδους που είχαν προέλθει από τήξιν εις την Ελλάδα χρυσών αντικειμένων, ήτο ανάγκη να μετατραπή εις ομοειδείς ράβδους που να περιέχουν τον κεκανονισμένον βαθμόν καθαρότητος.

* Σημείωση:
Αποφεύγει ο Μαντζαβίνος να κατονομάσει το Λεβή, που φυσικά δεν ήταν απλός υπάλληλος, αλλά ένας από τους Δ/ντές του Κεντρικού καταστήματος της ΤτΕ και κατάστησε την Ελλάδα κάπως καλύτερα, από τους επιγόνους του Λουκά Παπαδήμ(ι)ο, Γεώργιο Προβόπουλο, Γιάννη Στουρνάρα. Όμως δεν ξέρω να Σας πω, αν σ’ αυτούς έχει απονεμηθεί ο «Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος»…

Εκ της ανατήξεως του χρυσού, η οποία εξετελέσθη υπό την επίβλεψιν της Αποθεματική Τράπεζα Νοτίου Αφρικής (South African Reserve Bank), Εκδοτικής Τραπέζης της Ν. Αφρικής, παρά της εν Γκέρμιστον της Ν.Αφρικής Rand Refinery Ltd προέκυψε χρυσός της κεκανονισμένης καθαρότητος βάρους ουγγιών 608.350 και 790/000. Ο χρυσός αυτός εις ράβδους μετεφέρθη εις Πραιτώριαν, όπου και εναπετέθη προς φύλαξιν εις τα θησαυροφυλάκια της Αποθεματικής Τράπεζας Νοτίου Αφρικής. Τα έξοδα της μεταφοράς και της ανατήξεως του χρυσού υπήρξαν ελάχιστα, διότι λόγω των ειδικών μέτρων ασφαλείας που είχαν ληφθή απεφύγαμεν να πληρώσωμεν ασφάλιστρα τα οποία θα ανήρχοντο, κατά τους μετριωτέρους υπολογισμούς, εις 500.000 λίρας.*

* Σημείωση:
Όμως η ποσότητα χρυσού της Ελλάδας φύραξε, με το κόλπο της ανάτηξης, κατά 2.446 ουγκιές…

(Εις την πρώτην συνέλευσιν των μετόχων της Τραπέζης, μετά την απελευθέρωσιν, την 22 Νοεμβρίου 1947, ο Διοικητής Γεώργιος Μαντζαβίνος έλεγε σχετικώς: «Οφείλω να εκφράσω ιδιαιτέρως και από της αιθούσης ταύτης την ευγνωμοσύνην του ιδρύματος τόσον προς την Αποθεματικής Τράπεζας Νοτίου Αφρικής όσον και προς τον υπέροχον Κυβερνήτην της Ν. Αφρικής Στρατάρχην Σματς* δια την βοήθειαν την οποίαν μας παρέσχον και την πραγματικώς ιπποτικήν φιλοξενίαν του τελευταίου, του οποίου τα φιλελληνικά αισθήματα εδόθη εις το έθνος πλειστάκις η ευκαιρία να εκτιμήση».).

* Σημείωση:
Ο διχτάτορας της Νοτίου Αφρικής και θεμελιωτής του «απαρτχάιντ», στενός κ επιστήθιος φίλος της Βασίλισσας Φρειδερίκης, Γιαν Σματς, ήταν κι ο Νονός της πριγκίπισσας Ειρήνης, που γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν της Ν. Αφρικής στις 11.5.1942.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ το χρονικόν της διασώσεως του εις χρυσόν αποθέματος της Τραπέζης της Ελλάδος. Σημειώνεται εδώ ότι η Ελλάς υπήρξε η μόνη από τας καταληφθείσας χώρας της οποίας ο χρυσός μετεφέρθη εξ ολοκλήρου εις το εξωτερικόν και διέφυγε την γερμανικήν αρπαγήν. Τα της μετακινήσεως της Διοικήσεως της Τραπέζης έξω της Ελλάδος αφηγήθη, εν συνεχεία, εις τον γράφοντα ως εξής ο Διοικητής Γεώργιος Μαντζαβίνος: «Έπειτα από μικράν διαμονήν εις την Πραιτώριαν και το Γιοχάνεσμπουργκ, και διακανονισθέντος του θέματος του χρυσού, μετέβημεν εις Κέϊπ-Τάουν από όπου, μαζύ με τον Βασιλέα και την Κυβέρνησιν, ανεχωρήσαμεν δια την μόνιμον πλέον εν τη ξένη προσωρινήν έδραν μας, το Λονδίνον, που είχε ορισθή ως έδρα και των λοιπών εν εξορία ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Το ταξίδι ήτο επίπονον και δραματικόν, υπό συνεχή απειλήν επιθέσεως υποβρυχίων. Αντί της συνήθους διαρκείας 10 ημερών, το ταξίδιον διήρκεσε 28 ημέρας διότι επλέομεν με κατεύθυνσιν όχι κατ’ ευθείαν προς την Αγγλίαν, αλλά παραπλέοντες τας ακτάς της Νοτίου Αμερικής, δια να προφυλασσώμεθα από τα υποβρύχια. Ταξιδεύοντες ηκούαμεν τας γερμανικάς εκπομπάς του ραδιοφώνου εξ Αθηνών αι οποίαι έλεγον:

«Γνωρίζομεν ότι από το Κέϊπ-Τάουν οι φυγάδες επεβιβάσθησαν ενός πλοίου. Αλλά δεν θα μας ξεφύγουν, ούτε θα φθάσουν εις τον τόπον του προορισμού των. Προετοιμάζομεν τον υγρόν τους τάφον εις τον Ατλαντικόν Ωκεανόν».

Τας νύκτας εταξιδεύαμεν με όλα τα φώτα σβηστά, και τας ημέρας εγίνοντο επί του πλοίου διαρκή γυμνάσια του τι θα κάμωμεν εις περίπτωσιν υποβρυχιακής επιθέσεως ή αεροπορικού βομβαρδισμού. Το ταξίδι διεκόπη εις Τρινιντάντ δια τον ανεφοδιασμόν του πλοίου με καύσιμα. Εζήσαμεν δυο ημέρας εις ένα καθαρώς τροπικόν κλίμα: θερμοκρασία αφόρητος, υγρασία και βροχή τροπική. Ευρίσκαμεν χαράν όχι όταν εβγαίναμεν, αλλά όταν κατεφεύγαμεν εις το πλοίον. Ο πλέον επιεικής μας εστάθη Ωκεανός, διότι εκτός τριών ημερών αφορήτου τρικυμίας αι άλλαι ημέραι του Ωκεανού υπήρξαν ήρεμοι. Εφθάσαμεν εις το Λίβερπουλ, όπου υπεδέχθη τον Βασιλέα ο Δουξ του Γκλώστερ. Εις το Λονδίνον εφθάσαμεν την 22 Σεπτεμβρίου 1941. Εις τον σταθμόν του Λονδίνου υπεδέχθη τον Βασιλέα και την Ελληνικήν Κυβέρνησιν ολόκληρος η βασιλική οικογένεια της Αγγλίας, ο Πρωθυπουργός Τσώρτσιλ, ο Υπουργός των Εξωτερικών Ήντεν και άλλα μέλη της Αγγλικής Κυβερνήσεως.

Εκεί εγκατεστήσαμεν το Κεντρικόν Κατάστημα του Ιδρύματος, δηλαδή την έκτην κατά σειράν προσωρινήν έδραν της Τραπέζης της Ελλάδος εκτός των Αθηνών».

ΕΝΩ Η ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ του Ιδρύματος εγκαθίστατο εις την έδραν της εξορίας της εις την ξένην, διασώζουσα τα εις χρυσόν αποθέματα της Τραπέζης – ελπίδα των Ελλήνων δια την μεταπολεμικήν ανασυγκρότησιν της χώρας – και δια να βοηθήση τον Βασιλέα και την νόμιμον Κυβέρνησιν εις τον αγώνα εναντίον των κατακτητών της πατρίδος, το άλλο σώμα, το κύριον, της Τραπέζης της Ελλάδος, έμενε εις την θέσιν του δια να μαρτυρήση, καθώς εμαρτύρησε όλον το έθνος τους χρόνους που διήρκεσε η δουλεία του.»(www.nextdeal.gr ).

*Πηγή: Ηλία Βενέζη, Χρονικόν Τραπέζης Ελλάδος, 1955, Αρχείο Ευάγγελου Γ. Σπύρου.

Αυτά, λοιπόν, γράφει ο Ηλίας Βενέζης, κατά μαρτυρία του τότε Υποδ/τή κ υστερότερα Δ/τή ως τις 2.2.1955 της ΤτΕ, και διάδοχο του Κυριάκου Βαρβαρέσου από 11.2.1946.

Επιπλέον σημειώσεις του συγγραφέα:
1. Και, με τον τρόπο αυτό, διευκολύνθηκε η αρπαγή του από τους Σιωνιστές της Βρετανίας! Εδώ, βγάζομε τα καπέλα μας. Στεκόμαστε προσοχή. Και ψάλλομε τον …Εθνικό Ύμνο: «Ανήκομεν εις την Δύσιν»!!!…

Είναι τα πράγματα έτσι διευθετημένα που, «αν ξεφύγεις του Μαύρου, θα σε φάει ο Γαλανός» !!! Αδιάψευστη Κρητική παροιμία…

2.Εκεί, στο Λονδίνο, συγκέντρωναν όλους τους ψοφοδεείς Μασόνους υποταχτικούς τους οι Ροθτσάιλντ. Τους διορισμένους από αυτούς «Κυβερνήτες» στις διάφορες Μπανανίες, μια από τις οποίες θεωρείται πως ήταν, κ είναι, η Ελλάδα. Τους τάιζαν και τους πότιζαν και τους χρησιμοποιούσαν ως άβουλα και πειθήνια εχτελεστικά εργαλεία τους. Υποτίθεται ότι τους προστάτευαν. Αλλά στην πραγματικότητα τους έλεγχαν, τους αστυνόμευαν. Τους κρατούσαν σε ομηρία. Και, με τον τρόπο αυτό, καθυπαγόρευαν σ’ αυτούς τις αποφάσεις τους. Και, διά μέσου αυτών, κρατούσαν σε ομηρία το μέλλον των Χωρών, από τις οποίες προερχόταν ως τάχα «εξόριστες νόμιμες κ ελεύθερες Κυβερνήσεις» των υπόδουλων Κρατών, που όμως ήταν προερχόμενες από διχτατορικά καθεστώτα φίλα προσκείμενα στο Σιωνισμό με Βρετανική σημαία. Σε αντίθεση με τις Κυβερνήσεις, που ο εχθρός, μετά την κατάληψη των Χωρών τους, εγκαθιστούσε σ’ αυτές. Κυβερνήσεις Γκαουλάιτερ ή και Κουίσλιγκς, όπως τις έλεγαν.

Όμως, στην πραγματικότητα, θα πρέπει να τονίσομε για να γίνει απ’ όλους αντιληπτό και κατανοητό πως: Αυτές, οι διοριζόμενες από τους ΝΑΖΙ «κυβερνήσεις» στις Χώρες που καταχτούσαν, η μόνη διαφορά που είχαν από τις «εξόριστες νόμιμες κ ελεύθερες κυβερνήσεις», που είχαν μεταναστεύσει στο Λονδίνο, ήταν το ότι εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα του Σιωνισμού διά της Γερμανίας. Ενώ, οι «Ελεύθερες πολιορκημένες» στο Λονδίνο, ούτε ήταν ελεύθερες, ούτε κ εκλεγμένες από τους Πολίτες των Χωρών από τις οποίες προερχόταν. Εξυπηρετούσαν τα ίδια συμφέροντα του Σιωνισμού διά της Βρετανίας!! Βέβαια κάτι ψιλά έμπαιναν και στην τσέπη των δυο αυτών ελεεινών, αλλά ισχυρών Κρατών, Βρετανίας – Γερμανίας, που έπαιζαν και παίζουν το παιγνίδι της φαινομενικής αντιπαλότητας, ως αμοιβές «Ρουφιάνων» μεσαζόντων. Γι’ αυτό εξάλλου διορίζονται κ επιβάλλονται στους Λαούς Φασιστικά Ολιγαρχικά Διχτατορικά καθεστώτα, πριν από κάθε πόλεμο. Έτσι, ώστε δι’ αυτών να οδηγήσει ο Σιωνισμός τον πόλεμο στο επιθυμητό περίπου αποτέλεσμα. Και γράφω «περίπου», γιατί επεισέρχονται αστάθμιτοι παράγοντες κατά τη διάρκεια του πολέμου…
Πηγή: Ελληνική Σάλπιγγα

Ο ΧΡΥΣΟΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ
Ύστερ’ από τη δημοσίευση των δυο περί χρυσού της Ελλάδας προηγούμενων άρθρων μου, δίκαια δημιουργείται απορία σ’ Εσάς που τα διαβάσατε. Η οποία απορία μου απευθύνθηκε από μερικούς καλοπροαίρετους Αναγνώστες: Καλά, τώρα όμως τι γίνεται; Έχει χρυσό η Ελλάδα ή…

Σ’ αυτό το ερώτημα, που λογικό και πιθανό είναι ν’ απασχολεί πολύ περισσότερους αναγνώστες απ’ όσους εκδηλώσατε αυτή την απορία, θα προσπαθήσω να δώσω απάντηση με βάση την πληροφόρηση που έχω περί του θέματος. Λοιπόν:

Η μεγαλύτερη, η πιο αξιόλογη ποσότητα χρυσού, που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα, είμαστ’ εμείς οι ίδιοι οι ΕΛΛΗΝΕΣ!! Και μάλιστα χρυσός 24 καρατίων! Ανόθευτος! Ατόφιος! Ολοκάθαρος! Παρά και το σφυροκόπημα της ασύστολης κίβδηλης προπαγάνδας, που δεχόμαστε από τα φερέφωνα του Σιωνισμού σε 24/ωρη βάση. Μιας προπαγάνδας, που προσπαθεί με κίβδηλες υποσχέσεις να μας δελεάσει και να μειώσει την καθαρότητά μας υποβιβάζοντας την ακεραιότητα του χαραχτήρα μας, την εθνική καθαρότητά μας, τον πατριωτισμό, αλλά και την πίστη μας στο Θεό, από 24, σε 18 ή 14 καράτια, προσθέτοντας ακόμη περισσότερη δόση νοθείας! Επιχειρεί να μας μεταβάλει σε «…μπακιροκέφαλους»…

Και, «εάν το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται»;…
Όσον αφορά τώρα το πολύτιμο μέταλλο, έχω τις ακόλουθες πληροφορίες:


Η Ελλάδα διαθέτει και σήμερα πάνω από 80 τόνους χρυσού σε «ράβδους διεθνών προδιαγραφών». Αλλά για την «ασφάλειά του» δε διατηρεί ολόκληρη την ποσότητά του στην …επισφαλή Ελλάδα. Έχει κάμει διασπορά του μεγαλύτερου ποσοστού σε ξένα κράτη …επισφαλέστερα της επισφαλούς Ελλάδας! Βέβαια!

Και συγκεκριμένα: Στην Βρετανία, στην Ελβετία, και στις Η. Π. Α., για να κατονομάσομε αλφαβητικά τα Κράτη αυτά.

Το ποσοστό Ελληνικού χρυσού, που έχει πάει Ελβετία, φυλάσσεται στα θησαυροφυλάκια της ιδιωτικής τράπεζας UBS. Αυτή, λέει ο αρμόδιος που έστειλε το χρυσάφι σ’ αυτή, προσφέρει πιο εγγυημένη ασφάλεια από την Κρατική τράπεζα της Ελβετίας. Kαι λέγεται, χωρίς και να διαψεύδεται, ότι το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ανήκει σε διάφορες εταιρίες, των Ρόθτσαϊλντ.

Την επιλογή της τράπεζας αυτής έκαμε ο κ. Κώστας Σημίτης, γνωστός και ως Ααρών Αβούρι ή Αβουρής επί των ενδόξων ημερών του, ως Εβραίου Κυβερνήτη της Ελλάδας. Συμπράττοντες ήταν ο κ. Δ. Κουσελάς, ως αρμόδιος Υπουργός, που μεταπήδησε υστερότερα σα στέλεχος στην Εθνική Τράπεζα των Ρόθτσαϊλντ, και οΝικ. Γκαργκάνας, που ήταν Δ/τής της ΤτΕ. Το πλειοψηφικό πακέτο της «Τράπεζας της Ελλάδος», όπως λέγεται και δεν διαψεύδεται ανήκει στις τράπεζες: Goldman Sachs, BlackRock και Neuberger Berman, μεγαλομέτοχοι των οποίων φέρονται πως είναι οι Ρόθτσαϊλντ διά των Εταιριών τους.

Δ/τής της UBS φέρεται ο καλλικέλαδος γερμανός τραπεζίτης Ανδρέας Χέφερτ, που από τους πρώτους παπαγάλους του Σιωνισμού διέδιδε ότι «δεν αποκλείει την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη», κατά τη στιγμή, που η «Ελλάς» του είχε εμπιστευτεί τη διαφύλαξη σημαντικής ποσότητας χρυσού της, έναντι ετήσιων φυλάχτρων 90.000 ευρώ. Ο κύριος αυτός ήταν, προτού πάει UBS, στέλεχος της Μπούμπα (Γερμανικής Μπούντενσμπαγκ). Είναι δε «επιστήθιος φίλος» του εβραιοελβετού Ιωσήφ Άκερμαν (Jozef Ackermann), διευθύνοντα συμβούλου της Deutsche Bank και μέλους της διοικούσας επιτροπής της Λέσχης Bilderberg. Αυτός, ο Άκερμαν έχει απαντήσει σε σχετική ερώτηση ότι: «Βεβαίως. Η Ε.Ε. είναι κάτω από τη Bilderberg».

Η Goldman Sachs Σας είναι γνωστή. Εξάλλου σε προηγούμενη αρθρογραφία μου έχω αναφερθεί σ’ αυτή.

«Η τράπεζα Goldman Sachs, (είναι) κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των Eλληνικών Kυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους Διαχειριστές του Δημόσιου Χρέους μας. Με το ένα χέρι, η Τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις «Συμβουλές» της και τη «Διαχείριση του Χρέους» της χώρας μας και με το άλλο, «Παίζει» και «Ποντάρει» στην Αγορά των Στοιχημάτων (CDS) τη… Χρεωκοπία της Ελλάδας! Το παιχνίδι παίζεται σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό Hedge Fund του Paul Paulson, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008… Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ=βρυκόλακα η Λιμπερασιόν. Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.)… Σε αυτή την «Tράπεζα που τρομάζει», κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές Eλληνικές Kυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της Διαχείρισης του Ελληνικού Χρέους και της…Εμπιστεύτηκαν το Μέλλον του Ελληνικού Λαού!» (Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: «Έτσι η Goldman Sachs οργάνωσε τη χρεωκοπία της Ελλάδας», 9.12.2013).

Στέλεχος (πράχτορας) της είναι ο «Otmar Issing. Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs..» (ό.π.)

«Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία… O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί». H Γκόλντμαν Σακς, γράφει το περιοδικό, «διαφθείρει» την ελληνική κυβέρνηση «πείθοντάς» την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις 30% αμοιβή σε βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει για το «νταβατζηλίκι» της Goldman Sachs!

Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα! Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο «Titlospe», δάνειο 5,3 δις το 2009.

Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα «νεφέλωμα» διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.
Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.» (ό.π.).

«Για (αυτή) την πιο μεγάλη Τράπεζα του κόσμου, η Πατρίδα της Δημοκρατίας μετετράπη σε… Αγελάδα προς Άρμεγμα…»(γαλλική «Λιμπερασιόν», ό.π.).

Αυτός είναι ο Εβραίος, που λέγεται Κώστας Σημίτης, δηλαδή Κώστας Εβραίος…

Θαρρώ πως δε χρειάζεστε να Σας μεταφέρω περισσότερα γι’ αυτό τον οικονομικό δολοφόνο, που του εμπιστεύτηκαν «Έλληνες» επαγγελματίες πολιτικοί, προδότες θα έλεγα, ουσιαστικά τη διαχείριση της ελληνικής οικονομίας. Αυτόν, που:

«Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς…»Και γι’ αυτήν έχω γράψει τα σχετικά στον καιρό τους. «…Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Σακς δημοσιεύεται στο περιοδικό «Τετράδια», τεύχος 57-58, των εκδόσεων «Στοχαστής») (ό.π.).

«Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη «δημιουργική λογιστική», σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους Έλληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι Έλληνες θα πληρώσουν τη νύφη.» (ό. π.).

Και, δυστυχώς την πληρώνομε πολύ ακριβά. Και τούτο, γιατί η Δικαιοσύνη έχει εκλείψει απ’ όλα τα Κράτη, που Κυβερνά η Firm (Φίρμα), όπως ονομάζουν οι Αμερικάνοι την εν λόγω τράπεζα. Και, δυστυχέστερα, αυτή κυβερνά και την Ελλάδα. Και, δυστυχέστατα (χέστε τα), αναδείχνεται νέα Πρόεδρος των Η.Π.Α., σ’ αντικατάσταση του Χρωματιστού, η κερατωμένη Εβραία …σύζυγος του …Κλίντον, αυτού του ιεροεξεταστή του Τσίπρα, μπροστά στην κ. Δασκαλάκη – Αγγελοπούλου. Αυτού, που επέβαλε στη Ν.Δ. …Πρόεδρο τον απόγονο του Μητσοτάκη διά του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τζον Κέρι. Όπως είχε επιβάλλει και τον προδότη ΓΑΠ Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Του Κλίντον, που σύμβουλός του κατά τη θητεία του ως Προέδρου των Η.Π.Α. ήταν οLawrence Summers, στέλεχος –πράχτορας της Γκόλμαν Σάκς.

Η BlackRock αποτελεί το δεύτερο των συμβαλλομένων. Και « είναι η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη εταιρία στον κόσμο διαχείρισης ενεργητικού (διαχειριστής χρήματος). Έχει την έδρα της στη Νέα Υόρκη και είναι ο κορυφαίος πάροχος επενδυτικών, συμβουλευτικών και λύσεων διαχείρισης κινδύνου. Η εταιρεία αποκτώντας την Barclays Global Investors τον Δεκέμβριο του 2009 έγινε ο μεγαλύτερος διαχειριστής κεφαλαίων στον κόσμο… (Πρωτύτερα 29.9.2006) εξαγόρασαν μια σειρά άλλες εταιρίες με κυριότερη την Merrill Lynch Investment Managers (MLIM)… τα υπό διαχείριση κεφάλαιά της αγγίζουν τα 3,5 τρις δολ., ενώ το χαρ­τοφυλάκιο, για το οποίο παρέχει συμβουλές επενδύσεων, ξεπερνά τα 9 τρις.»

Αυτή αξιολόγησε την Αγροτική Τράπεζα, την Εμπορική Τράπεζα, την Eurobank και τις πούλησε στην Πειραιώς την πρώτη και στην Άλφα τις άλλες δυο. Αξιολόγησε και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και κατέστρεψε τους μικρομετόχους του, προκειμένου να το εξυγιάνει...

Να σημειωθεί με την ευκαιρία πως, η Άλφα τράπεζα ενημέρωσε το Κοινό με ανακοίνωσή της στις 11.5.2016ότι η BlackRock «κατέχει έμμεσα από 9.5.2016, δικαιώματα ψήφου τα οποία αντιστοιχούν σε ισάριθμες κοινές, ονομαστικές, μετά ψήφου, άυλες μετοχές σε ποσοστό κάτω του ορίου του 5%, επί του συνόλου δικαιωμάτων ψήφου της Τράπεζας».

«Ο Πασχάλης Μπουχώρης είναι ο κύριος BlackRock στην Ελλάδα» (Ρόη Χάικου: «Ο Mr BlackRock στην Ελλάδα»), μαζί με τους δέκα υπό αυτόν συνεργάτες του γραφείου, που έστησε η Επιχείρηση στην Αθήνα, μετά την καταστροφή που προκάλεσε στηνΙρλανδία, όπου «διέσωσε» έξι τράπεζες.

«Οι υπάλληλοι της BlackRock που δούλευαν εκεί δεν επιτρεπόταν να φορούν ή να φέρουν οτιδήποτε µπορεί να έχει πάνω τον λογότυπο της εταιρείας για την οποία εργάζονταν. Ηταν υποχρεωµένοι να απαντούν πως ναι, πράγµατι, η δουλειά τους έχει σχέση µε θερµοσίφωνες ή απλώς να αποφεύγουν εκείνους που ρωτούσαν. Είναι σπάνιο στελέχη εταιρείας που ασχολείται µε την ηλιακή ενέργεια να κυκλοφορούν παντού µε θωρακισµένα τζιπ και συνοδεία 18 ένοπλων φρουρών. Ωστόσο η αποστολή της BlackRock στην Ελλάδα της κρίσης από τον Ιούνιο του 2011 ως τον περασµένο Φεβρουάριο ήταν επικίνδυνη. Είχαν αναλάβει κάτι που ένας τεχνοκράτης θα σηµείωνε ως «µελέτη και αξιολόγηση των χαρτοφυλακίων δανεισµού των τραπεζών». Μια περισσότερο κατανοητή εκδοχή υπαγορεύει ότι η BlackRock και η διαδικασία της αξιολόγησης την οποία της ανέθεσε η Τράπεζα της Ελλάδος καθορίζουν τα κεφάλαια που θα χρειαστούν οι 18 ελληνικές τράπεζες για τα επόµενα τρία χρόνια. Ως εκ τούτου, καθορίζει σε µεγάλο βαθµό τη συνολική ρευστότητα στη χτυπηµένη από την κρίση ελληνική αγορά.»(Ηλίας Νικολαϊδης: «Τι ακριβώς έκανε η BlackRock στην Αθήνα», ΒΗΜΑΜΕΝ, 12.6.2016).

Πάνω στη μελέτη αυτών (2011) υλοποιήθηκαν οι εξαγορές και συγχωνεύσεις τραπεζών, που έγιναν υστερότερα στην Ελλάδα. Όπως και τα λεγόμενα stress tests, που είχαν ως αποτελέσματα τις ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών. Αυτά τα κατά συρροή εγκλήματα, που συντελέστηκαν σε βάρος τουΕλληνικού Λαού κυρίως κατά το 2013. Βλέπετε τους οικονομικούς δολοφόνους όχι μόνο δεν τους τιμωρεί ο Νόμος, αλλά τους παρέχεται από τα επίσημα Κράτη προστασία. Το ίδιο προστατευόταν κ η «Τρόικα», που δούλευε σε βάρος και του Κράτους και των Πολιτών, προς εξυπηρέτηση των οικονομικών δολοφόνων!

Σε τέτοιο βαθμό εξαχρείωσης, ταπείνωσης, εξευτελισμού, έχει κατέβει η «Ελλάς», που είναι να κλαις και να γελάς!...

Αυτό αποτελεί το σκληρό ROCK, που είμαστε καταδικασμένοι από τους αγορασμένους «Πωλητικούς» να χορεύομε οι Έλληνες, αφού υποδουλωθήκαμε στους εγκληματίες αυτούς, χάσαμε την εθνικότητά μας, κ επανήλθαμε σε κατάσταση χτηνώδικης υποδούλωσης, και ραγιάδικης ανοχής…

«Σύµφωνα µε δηµοσιεύµατα, η δουλειά στην Ελλάδα τιµολογήθηκε από την BlackRock προς περίπου 17 εκατ. δολάρια. Το κτίριό της όπου λειτουργούσε η «Solar» ερήµωσε και οι δεκάδες τραπεζικοί ελεγκτές που παρίσταναν τους εµπόρους ηλιακών πάνελ επέστρεψαν στη Γουόλ Στριτ της Νέας Υόρκης. Ως την επόµενη παγκόσµια οικονοµική κρίση.» (ό. π.).

Έτσι, ο Γεν. Δ/ντής της BlackRock κ. L. Fink, μέσω του fik-fικ, που ασκεί στη διεθνή οικονομία, κατάφερε μέσα σε μια δεκαετία να διαχειρίζεται κεφάλαια 4,3 τρις $ ΗΠΑ, που, «με τη βοήθεια της μόχλευσης, μπορούν να υπερβούν επενδυόμενα τα 100 τρις $, έναντι παγκόσμιου ΑΕΠ 71,83 τρις $ (2013).» (Ντένης Βιλιάρδος: «Η Βlack Rock», 19.1.2016).