Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αθήνα, γνωστό σαν η "Χούντα των Συνταγματαρχών" (ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)


Στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αθήνα, γνωστό σαν η "Χούντα των Συνταγματαρχών" (ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ)
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος από την φυλακή - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ


ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΟΥ ΡΟΤΣΙΛΝΤ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ –ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ- & ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ!!!!!
ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ! ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ ’68, Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΙΖΕ ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ! ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ! ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΑΡΙΣΕ… (ΒΙΝΤΕΟ)
Η οικονομική ανάπτυξη επί Παπαδοπούλου (Βίντεο)
1968 March 18 First Funding for Greece First funding for Greece: Loan 0530
WORLD BANK PROJECTS GREECE
Greece and the World Bank-Greece Overview
Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ


Το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967
Νικόλαος Μακαρέζος, Στυλιανός Παττακός, Γεώργιος Παπαδόπουλος
Νικόλαος Μακαρέζος, Στυλιανός Παττακός, Γεώργιος Παπαδόπουλος
Στρατιωτικό κίνημα, που εξερράγη τα ξημερώματα τις 21ης Απριλίου 1967, με επικεφαλής τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο. Κατέλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και επέβαλλε μία στυγνή δικτατορία, που διήρκεσε επτά χρόνια.

Η χώρα την εποχή εκείνη βρισκόταν ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο. Οι εκλογές είχαν προκηρυχθεί για τις 28 Μαΐου και την εξουσία ασκούσε από τις 3 Απριλίου η ΕΡΕ, με πρωθυπουργό τον αρχηγό της Παναγιώτη Κανελλόπουλο, έχοντας τη συναίνεση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Γεωργίου Παπανδρέου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Γεγονός των ημερών ήταν η συναυλία των Rolling Stones στο γήπεδο του Παναθηναϊκού (17 Απριλίου), που όμως διαλύθηκε από την Αστυνομία, προς μεγάλη απογοήτευση των αθηναίων ροκάδων, που θα έβλεπαν ένα συγκρότημα - θρύλο στην ακμή της δημιουργικότητάς του.

Διάχυτη ήταν η πεποίθηση ότι τις επερχόμενες εκλογές θα κέρδιζε η Ένωση Κέντρου και θα επανερχόταν θριαμβευτικά στην εξουσία υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Πολλοί ήλπιζαν ότι θα ετίθετο ένα τέλος στη διετή πολιτική ανωμαλία, που έμεινε στην ελληνική ιστορία ως «Αποστασία» και σηματοδοτήθηκε με την παραίτηση του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου (είχε λάβει το 52,2% στις εκλογές του 1964) στις 15 Ιουλίου 1965, μετά τη σύγκρουσή του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο.

Στα δεξιότερα του πολιτικού φάσματος, ένα τμήμα της ΕΡΕ ζητούσε ένα «λοχία» για να σώσει τη χώρα από τον αναρχοκομμουνισμό. Για τη μετεμφυλιακή Δεξιά της προδικτατορικής περιόδου, κομμουνιστές ήταν εν ευρεία εννοια και οι κεντρώοι και οπωσδήποτε ο απρόβλεπτος Ανδρέας Παπανδρέου, που ήταν το ανερχόμενο αστέρι στην πολιτική σκηνή και εκινείτο αριστερότερα από το κόμμα του, την Ένωση Κέντρου.
Οι στρατηγοί, το Παλάτι, κάποιοι πολιτικοί της Δεξιάς και οι Αμερικανοί καλόβλεπαν μία μικρής διάρκειας συνταγματική εκτροπή, που θα επανέφερε την πολιτική κατάσταση στη σωστή ρότα, δηλαδή στην εναλλαγή στην εξουσία της Δεξιάς και ενός μετριοπαθούς Κέντρου. «Η Χούντα των Στρατηγών» έμεινε στα σχέδια, καθώς τους πρόλαβαν με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου οι μικροί αξιωματικοί, με πρόσχημα τον κομμουνιστικό κίνδυνο. Τέτοια περίπτωση δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα, καθώς η ΕΔΑ, που εκπροσωπούσε την κομμουνιστική Αριστερά (το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου), κινούνταν στο 11,80% των ψήφων στις εκλογές του 1964, σε σχέση με το 24,43% του 1958.

Πρέπει, όμως, να συνυπολογίσουμε ότι βρισκόμασταν 17 χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου και στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, όσον αφορά τον διεθνή περίγυρο. Ο στρατός ήταν πανίσχυρος, με παράδοση επεμβάσεων τον 20ο αιώνα, οι Αμερικανοί θεωρούσαν φέουδό τους την Ελλάδα, το δεξιό παρακράτος ήταν ισχυρό (Δολοφονία Λαμπράκη) και το Παλάτι ήταν ένας αυτόνομος πόλος εξουσίας, «που δεν βασίλευε, αλλά κυβερνούσε». Οι πολιτικοί που κυβέρνησαν αυτά τα 17 χρόνια (Πλαστήρας, Παπάγος, Καραμανλής και Παπανδρέου), ασχολήθηκαν κυρίως με την ανοικοδόμηση της χώρας και την οικονομική ανάπτυξη, παρά με το «βάθεμα και το πλάτεμα» των δημοκρατικών θεσμών και την εξάλειψη των μνημών του Εμφυλίου.

Το πραξικόπημα, «Επανάσταση» για τους θιασώτες του, εκδηλώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Απριλίου. Λίγες ώρες πριν, είχε ολοκληρωθεί η συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και τα μέλη του αποχώρησαν για τα σπίτια τους, χωρίς να έχουν ιδέα για το τι θα επακολουθούσε. Ανάμεσά τους και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Παναγιώτης Παπαληγούρας.

Η τριάδα των Παπαδόπουλου, Παττακού και Μακαρέζου, μπορεί να ήταν άσοι στη συνωμοσία, αλλά εκμεταλλεύτηκαν τον βαθύ ύπνο των δημοκρατικών κυβερνήσεων και φρόντισαν να τοποθετήσουν στις πιο νευραλγικές θέσεις του στρατεύματος ανθρώπους μυημένους στα σχέδιά τους. Τους βοήθησε, επίσης, το γεγονός ότι μέσα στην Αθήνα υπήρχαν μεγάλες μάχιμες μονάδες, όπως το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, που βρισκόταν στη σημερινή Πολυτεχνειούπολη, με διοικητή τον ταξίαρχο Παττακό.

21 Απριλίου 1967: Τα τανκς της χούντας στους δρόμους της Αθήνας

Από εκεί βγήκαν τα πρώτα τανκς στις 2 τα ξημερώματα, για να καταλάβουν όλα τα στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας (Βουλή, Υπουργεία, ΕΙΡ, ΟΤΕ, Ανάκτορα). Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς εξαπέλυε πιστές στο κίνημα δυνάμεις για να συλλάβουν το σύνολο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Οι πραξικοπηματίες έβαλαν σε εφαρμογή το ΝΑΤΟικό σχέδιο «Προμηθεύς», για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, με αποτέλεσμα να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Μεγάλη ήταν η συμβολή του διοικητή της Σχολής Ευελπίδων,Δημήτρη Ιωαννίδη, ο οποίος κινητοποίησε το τάγμα της σχολής και τη Στρατιωτική Αστυνομία (ΕΣΑ).

Μία από τις πρώτες ενέργειες των συνωμοτών ήταν να συλλάβουν τον αρχηγό του ΓΕΣ αντιστράτηγο Σπαντιδάκη και να τον αντικαταστήσουν με τον ομοιόβαθμό του Οδυσσέα Αγγελή, που ήταν μυημένος στο κίνημα. Ο νέος αρχηγός του Στρατού έδωσε εντολή σε όλους του μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς να εφαρμόσουν το σχέδιο «Προμηθεύς» κι έτσι να εξασφαλισθεί η υπακοή του στρατεύματος σε όλη τη χώρα.

Η μοναδική ενέργεια για να αντιμετωπιστεί εγκαίρως το πραξικόπημα έγινε από την πλευρά του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, Γεωργίου Ράλλη, ο οποίος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον ταξίαρχο Ορέστη Βιδάλη για να κινητοποιήσει το Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε, αφού το σχέδιο «Προμηθεύς» είχε ήδη τεθεί σε εφαρμογή, με αποτέλεσμα ο ταξίαρχος Βιδάλης να μην λάβει ποτέ το σήμα του Γεωργίου Ράλλη.

Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης και στις 3:30 τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου το στρατιωτικό κίνημα είχε επικρατήσει και μάλιστα αναίμακτα. Νωρίς το πρωί, το ραδιόφωνο ΕΙΡ έπαιζε εμβατήρια και δημοτικά άσματα και οι αγουροξυπνημένοι Έλληνες άκουγαν τα πρώτα «Αποφασίζομεν και Διατάζομεν» των δικτατόρων, που ήταν η απαγόρευση των συγκεντρώσεων άνω των τριών ατόμων. Με συντακτική πράξη κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεστάλησαν οι διατάξεις του Συντάγματος και ματαιώθηκαν οι εκλογές της 28ης Μαΐου 1967.

Αιφνιδιασμένοι από τις εξελίξεις φαίνεται να ήταν και οι Αμερικανοί, που δεν περίμεναν την κίνηση του Παπαδόπουλου. Τον πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Φίλιπ Τάλμποτ ξύπνησε ο ανιψιός του πρωθυπουργού Κανελλόπουλου, Διονύσης Λιβανός, και του ανακοίνωσε την είδηση. Όταν μετά από λίγες μέρες ο Τάλμποτ είπε στο σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Τζακ Μέρι, ότι το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ήταν ο βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, αυτός του απάντησε κυνικά: «Μα, πως είναι δυνατόν να βιάσεις μία πόρνη;..»

H ορκομωσια της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Κόλλια

Μόνο δύο πρωινές εφημερίδες πρόλαβαν να περιλάβουν στην ύλη τους την εκδήλωση του πραξικοπήματος. Η «Καθημερινή» στην πρώτη της σελίδα είχε ένα μονόστηλο με τίτλο «Την 2αν πρωινήν εξερράγη στρατιωτικόν κίνημα. Συνελήφθησαν πολιτικοί άνδρες», ενώ η «Αυγή» πάνω από τον τίτλο της έγραφε: «Συνελήφθησαν από στρατιωτικούς οι Μ. Γλέζος, Λ. Κύρκος, Α. Παπανδρέου. Ασυνήθιστες κινήσεις στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων».

Στις 7 το πρωί, η ηγεσία των πραξικοπηματιών επισκέφθηκε στα Ανάκτορα του Τατοΐου τον Κωνσταντίνο και του ζήτησε να ορκίσει την κυβέρνησή τους. Η περιοχή ήταν περικυκλωμένη από τανκς για να μην υπάρξει περίπτωση δυναμικής αντίδρασης από τον άνακτα. Ο βασιλιάς, παρά την προτροπή του συλληφθέντα πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου να αντισταθεί, συμβιβάστηκε μαζί τους «για να μην χυθεί αίμα ελληνικό» και αργά το απόγευμα όρκισε την κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Κόλλια. Επρόκειτο βέβαια για πρωθυπουργό - μαριονέτα, αφού τα νήματα κινούσε ο ισχυρός άνδρας του κινήματος, συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο συλληφθείς και αποπεμφθείς αρχηγός του ΓΕΣ Γρηγόριος Σπαντιδάκης, άνθρωπος του βασιλιά, όπως και ο Κόλλιας, προσχώρησε στους κινηματίες και ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Την ίδια μέρα άρχισαν και οι συλλήψεις απλών πολιτών, ενώ είχαμε και τα πρώτα θύματα. Τα όργανα της Χούντας δολοφονούν στον Ιππόδρομο, που είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, το στέλεχος της ΕΔΑ Παναγιώτη Ελή, ενώ ένας στρατιώτης πυροβολεί τη νεαρή Αθηναία Μαρία Καλαυρά, γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές του. Δέκα ημέρες αργότερα, η Χούντα ανακοίνωσε ότι οι συλληφθέντες ανέρχονταν σε 6509 άτομα, στη συντριπτική τους πλειονότητα αριστερών πεποιθήσεων.

Η Ελλάδα από την 21η Απριλίου 1967 μπήκε στο «γύψο», κατά την έκφραση του Παπαδόπουλου, για 7 χρόνια, 3 μήνες και 3 μέρες. Η Δικτατορία κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στις 23 Ιουλίου 1974, μετά το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο. Η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η Κυπριακή τραγωδία, καταγράφουν τη Χούντα των Συνταγματαρχών ως μία από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/250#ixzz46SL0Mprf

1967: Εκδηλώνεται στην Αθήνα στρατιωτικό πραξικόπημα, γνωστό σαν η Χούντα των Συνταγματαρχών κατά παραβίαση του τότε Συντάγματος, με αποτέλεσμα την επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος (1967 – 1974).

ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ! ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ ’68, Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΙΖΕ ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ! ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΝΤΕ ΣΠΟΡ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ! ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΑΡΙΣΕ… (ΒΙΝΤΕΟ)
Η οικονομική ανάπτυξη επί Παπαδοπούλου (Βίντεο)
1968 March 18 First Funding for Greece First funding for Greece: Loan 0530
WORLD BANK PROJECTS GREECE
Greece and the World Bank-Greece Overview
Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» πάντα και μόνο πάνω στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας. Το κράτος των αστών έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.
Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, αναπτύσσονται σήμερα οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»...
Δεν υπάρχει χούντα (στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο) που να μην είναι κυλισμένη στο αίμα της τρομοκρατίας, στην αγριότητα, στην ταξική βαρβαρότητα και στο βούρκο της διαφθοράς
(σ.σ.: Με τους «ημέτερους» συνταγματάρχες είχαμε εκείνη ακριβώς τη διαφθορά και εκείνη την «τιμιότητα» που άρμοζε στη γελοιότητά τους: από τα «κρέατα του Μπαλόπουλου» μέχρι την «νέα φαυλοκρατία» με τις «τακτοποιήσεις» των γαμπρών του Παττακού, των αδερφών του Παπαδόπουλου και των ίδιων των πραξικοπηματιών που «νομοθέτησαν» τον... διπλασιασμό των μισθών τους, και από τις συμβάσεις με «Litton», «Μακντόναλντ», «Τομ Πάππας» και «Ζήμενς» - πάντα η... «Ζήμενς» - μέχρι την ανέγερση του «θαυματουργού» (καθότι... αόρατος) Ναού του Σωτήρως. Μόνο από εκεί, από έναν προϋπολογισμό ύψους 450 εκατομμυρίων, φαγώθηκαν τα 400...).
Εντούτοις, εδώ θα περιοριστούμε να αναφερθούμε σε ένα μόνο από τα «καλά» της δικτατορίας: Σ' αυτό το τόσο γελοίο όσο και «προσφιλές» τροπάρι περί του «οικονομικού θαύματος», δήθεν, της χούντας των συνταγματαρχών.

Εχουμε και λέμε:

1) Το δημόσιο χρέος επί χούντας αυξήθηκε από 38,7 δισεκατομμύρια δραχμές τον Δεκέμβρη του 1967 σε 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιανουάριο του 1973.

2) Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 ήταν πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968.

3) Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%, όταν οι δαπάνες για την «άμυνα» και «δημόσια ασφάλεια» του αστυνομοκρατικού καθεστώτος μέσα σε μια πενταετία σχεδόν διπλασιάστηκαν.

4) Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973.

5) Στην Ελλάδα, που είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ το 1961-71 (2,2%), ο δείκτης καταναλωτικών τιμών αυξήθηκε κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του επόμενου έτους, και μάλιστα σε τομείς όπως τα είδη πρώτης ανάγκης και η υγεία. Το 1973 το ποσοστό του πληθωρισμού είχε επιφέρει μειώσεις των πραγματικών μισθών κατά 4%.

6) Στον αγροτικό τομέα, όπου απασχολούνταν το 44% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, αντί της πενταετούς πρόβλεψης του καθεστώτος για ανάπτυξη 5,2%, η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε κατά μόλις 1,8% στην περίοδο 1967 - 1974, σε αντίθεση με το 4,2% κατά την περίοδο 1963 - 1966. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος.

7) Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος, τα οποία από 27,4% του ΑΕΠ το 1966, επί συνταγματαρχών και μέχρι το 1972 αυξήθηκαν στο 29,2%. Από την άλλη, οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 - 73, η φορολογική «μεταρρύθμιση» του 1968 που μετέφερε το φορολογικό φορτίο στους ώμους της εργατικής τάξης με τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλουτοκράτες να απολαμβάνουν μεγαλύτερα φορολογικά προνόμια είχε ως συνέπεια οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 να ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει. Επίσης, τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.

8) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών από μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960 - 66, εμφάνισε μέσο έλλειμμα την περίοδο 1967-73 ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτά ήταν τα... «καλά» επί του καθεστώτος των συνταγματαρχών.

Από τη μια, φορολογικά και κάθε λογής προνόμια σε ντόπια και ξένα μονοπώλια, χαριστικές πράξεις στους φιλικά προσκείμενους στη χούντα Ωνάσηδες, Τομ Πάπες και Νιάρχους, φτηνό και φιμωμένο εργατικό δυναμικό, απαλλαγές από δασμούς και πακτωλός επιχορηγήσεων («νόμοι» 89/1967 και 378/1968) σε εφοπλιστές, βιομήχανους, μεγαλεμπόρους, μεγαλοξενοδόχους, επιβολή 300 ειδικών μέτρων παροχής πλήρους ελευθερίας στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο να κερδοσποπεί χωρίς κανέναν έλεγχο, και, από την άλλη «ξεχαρβάλωμα» όλων των οικονομικών δεικτών, αποσάθρωση της εγχώριας παραγωγής, βάρη στο λαό και μια πλασματική «ανάπτυξη» που πίσω της έκρυβε αθρόες εισαγωγές, επιμήκυνση πιστώσεων και τεχνητή κυκλοφορία χρήματος, που προέκυπτε από αναγκαστικό δανεισμό κι άλλες τέτοιες υψηλού επιπέδου δημοσιονομικές αλχημείες.

(Τα παραπάνω στοιχεία είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το 1975. Πηγή: Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975-, Permanent URL:http://hdl.handle.net/10066/4929. Για αναλυτικότερη ενημέρωση στην επισκόπηση του Βασίλη Καρίφη, «Η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967 - 1974)», στο «greekjunda.blogspot.com»).
1967 – Στην Αθήνα στρατιωτικό πραξικόπημα, γνωστό σαν η Χούντα των Συνταγματαρχών κατά παραβίαση του τότε Συντάγματος, με αποτέλεσμα την επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος (1967 – 1974).
21η Απριλίου 1967 - Έργα και ημέρες
21 Απριλίου 1967 - Δεν ξεχνάμε
''Φάκελοι'' Πως φτάσαμε στην 21η  Απριλίου 1967



Από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης απαντήθηκαν δύο βασικά ερωτήματα: Επανάσταση ή πραξικόπημα; Διαρκές ή στιγμιαίο το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας; Οι απαντήσεις είναι γνωστές. Ήταν πραξικόπημα… γι’ αυτό και δικάστηκαν 21 επίορκοι αξιωματικοί, που τα κατάφεραν (μόνοι τους!) να πάρουν την εξουσία. Και ήταν στιγμιαίο, γι’ αυτό και δεν δικάστηκαν 139 ευυπόληπτοι πολίτες οι οποίοι επάνδρωσαν τις χουντικές «κυβερνήσεις». Αναπάντητο έμενε το κύριο ερώτημα: Ήταν καθαρά ελληνική υπόθεση ή μια δικτατορία made in USA — η πρώτη σε ευρωπαϊκή χώρα; Τα όσα είχαν προηγηθεί είναι γνωστά:

1964. Φεβρουάριος. Εκλογές. Η Ένωσις Κέντρου (ΕΚ) με τον Γ. Παπανδρέου θριαμβεύει: 52,72% και 171 βουλευτές.1964.Μάρτιος. Ο εικοσιτετράχρονος Κωνσταντίνος διαδέχεται στο θρόνο τον εκλιπόντα πατέρα του Παύλο.

1965. Ιούλιος. Ο Κωνσταντίνος ανατρέπει την κυβέρνηση Παπανδρέου. Οι αποστάτες στην εξουσία.

1966. Δεκέμβριος. Ο Κωνσταντίνος «τελειώνει» την κυβέρνηση των αποστατών, σχηματίζοντας ακόμη μια βασιλική κυβέρνηση με εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα υπό τον τραπεζίτη Ι. Παρασκευόπουλο. Σ’ αυτή τη λύση είχαν συμφωνήσει η ΕΚ (Γ. Παπανδρέου) και η ΕΡΕ (Π. Κανελλόπουλος), αφού στόχος ήταν οι εκλογές σε εύλογο χρονικό διάστημα.Το πρώτο κρίσιμο τετράμηνο του 1967

Το πρώτο τετράμηνο του 1967, η κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα ήταν εντελώς ασυνήθιστη:

* Ενώ βαδίζαμε προς τις κάλπες, η «εκτροπή» συζητιόταν ευρύτατα και ανοικτά: από τον βασιλιά ως τον Καραμανλή (στο Παρίσι) και από τον «θεωρητικό της δικτατορίας» Σάββα Κωνσταντόπουλο ως μια σειρά βασικών στελεχών της ΕΡΕ, συζητούσαν –μήνες τώρα– για μια δικτατορία, λες και ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο!

* Ειδικά ο βασιλιάς ετοιμαζόταν για μια νομότυπη λύση (αναστολή ορισμένων άρθρων του Συντάγματος, όπως προβλεπόταν σε περίπτωση «εσωτερικού κινδύνου» που προϋπέθετε συγκατάθεση του πρωθυπουργού) ή για ένα κανονικό στρατιωτικό πραξικόπημα.

* Ο στρατός έβλεπε ότι είχε έρθει η ώρα του να παρέμβει στις πολιτικές εξελίξεις — και… πολύ είχε αργήσει! Από τη μια ήταν ο αρχηγός ΓΕΣ Γρ. Σπαντιδάκης που με τους βασιλικούς στρατηγούς είχε έτοιμα τα σχέδια επέμβασης, από την άλλη μια ομάδα συνταγματαρχών-λοχαγών με έδρα την ΚΥΠ, ετοίμαζε τη δική της δικτατορία τουλάχιστον για μια δεκαετία.

* Οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ανάλογη προσοχή τις εξελίξεις. Η όποια παρέμβαση, του βασιλιά, του στρατού, περνούσε υποχρεωτικά από τη δική τους έγκριση, αφού είχαν αναλάβει την κηδεμονία της χώρας από τους Άγγλους ακριβώς είκοσι χρόνια πριν. Όλο το δυναμικό είχε δραστηριοποιηθεί:

Ο λατινοαμερικανικός όρος «χούντα» (junta) κατέχει τη δική του θέση στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, καθώς χαρακτηρίζει την περίοδο της δικτατορίας που ακολούθησε το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών στις 21 Απριλίου 1967 και έλαβε τέλος στις 23 Ιουλίου 1974.

Η ιστορία της σκοτεινής αυτής περιόδου - η οποία αποτελεί, πέρα από κομβικό σημείο της ελληνικής ιστορίας, και «επεισόδιο» του Ψυχρού Πολέμου, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης μεταξύ Δύσης/ ΝΑΤΟ και Ανατολής/ Συμφώνου της Βαρσοβίας - περιλαμβάνει τέσσερις κυβερνήσεις (Κωνσταντίνου Κόλλια, Γεωργίου Παπαδόπουλου, Σπύρου Μαρκεζίνη, Αδαμαντίου Ανδρουτσόπουλου), το πραξικόπημα του Δ. Ιωαννίδη, διώξεις, αυταρχισμό, πολιτική και κοινωνική αναταραχή, σκάνδαλα, την εξέγερση του Πολυτεχνείου και εν τέλει το αποκορύφωμα του «Αττίλα» στην Κύπρο. Η τελική κατάρρευση επήλθε με την πτώση της χούντας του Ιωαννίδη υπό την πίεση της τουρκικής εισβολής και την άφιξη στην Αθήνα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Οι πραξικοπηματίες συνελήφθησαν και δικάστηκαν, οδηγώντας στη μετέπειτα περίοδο της Μεταπολίτευσης.

Ακολουθούν εικόνες και βίντεο από/ σχετικά με την περίοδο της Χούντας: Μιας επταετίας η οποία άφησε τις δικές της «ουλές» στην ελληνική ιστορία.
Archive
ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΕΠΙ ΧΟΥΝΤΑΣ 1
Δικτατορία 1967 - διάγγελμα Παπαδόπουλου
Δικτατορία 1967 - συλλήψεις, στρατοδικεία
Δικτατορία 1967 - φόβος & τρόμος
1967-1974: Η σκοτεινή περίοδος της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου σε εικόνες
Doug Griffin via Getty Images
Keystone-France via Getty Images
via Getty Images
via Getty Images
- via Getty Images
Keystone via Getty Images
Eurokinissi
Eurokinissi
Eurokinissi
via Getty Images
 via Getty Images
Keystone-France via Getty Images
Keystone-France via Getty Images
STAFF via Getty Images
Gilbert UZAN via Getty Images

Keystone via Getty Images
Ἡ θανατική ποινή ἐπεβλήθη στήν Ἑλλάδα ἀπό τό 1974 μέ τήν συνεργασία τῶν Καζάρων (Ζίβγκνιου Βρεζίνσκι , Χέρνυ Κίσσινγερ, Τζώρτζ Σόρος), Κωνσταντίνου Καραμανλῆ καί Ἀνδρέα Παπανδρέου...
Ἡ ῾῾ἂσκηση᾽᾽ ἐπί χάρτου γιά τόν διαμελισμό τῆς Ἑλλάδος καί την ἐξαφάνιση τῶν Ἑλλήνων ὡς ἓθνους , τῆς διανομῆς τοῦ γεωφυσικοῦ χώρου σέ μικρά ἀσήμαντα τμήματα, ὃπως ἒγινε καί μέ τήν
Γιουγκοσλαβία , σχεδιάστηκε ἀπό τό CFR (Ἐπιτροπή Διεθνῶν Σχέσεων) καί τήν ἐκτέλεση του ἀνέλαβε ὁ Χένρυ Κίσσινγερ καί ὁ Τζώρτζ Σόρος.
Ἡ συμβολή τοῦ ἑνός Ἐθνάρχη ,Καραμανλῆ, ὁ ὁποῖος θά ἐπέβαλε τήν θεραπεία ῾῾σόκ᾽᾽ γιά νά δεχτοῦν οἱ Ἓλληνες ὃτι ἀλλαγές πού τό κατεστημένο εἶχε σχεδιάσει γιά αὐτούς, ἐξασφαλίστηκε ἀπό τόν Χένρυ Κίσσινγερ πού εἶχε στενή φιλία μέ τόν Καραμανλῆ, γιατί καί οἱ
δύο (Κίσσινγγερ καί Καραμανλῆς) θήτευσαν στό Παρίσι κάτω ἀπό τόν μεγάλο Σιωνιστή καθηγητή Ρέυμοντ ᾽Αρόν καί γαλουχήθηκαν στίς ἱδέες τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων ἀπό τήν ....πηγή.

Τό Σόκ, δηλαδή ὁ διαμελισμός τῆς Κύπρου, συμφωνήθηκε ἀπό τούς Καραμανλῆ-Κίσσινγκερ μεταξύ Μαρτίου καί Ἰουλίου τοῦ 1974 μέ τρία
μυστικά ταξίδια τοῦ Καραμανλῆ ἀπό τό Παρίσι στήν Οὐάσινγκτων.
Μάλιστα ἀπό τίς 18 Ἰουλίου 1974 (δύο ἡμέρες πρίν τήν πρώτη εἰσβολή) ὁ ῾῾Ἐθνάρχης᾽᾽ εἶχε συμφωνήσει μέ τόν Κίσσινγγερ καί γιά τίς δύο
εἰσβολές τοῦ Ἀττίλα στήν Κύπρο...
Μόνη του ἀπαίτηση ἡ ἐξασφάλιση τῶν ἀνατολικῶν .... συνόρων τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν Κίσσινγγερ.....
Ὁ Χένρυ Τάσκα πρέσβυς τῶν ΗΠΑ στήν Ἀθήνα ἐξασφάλισε τήν πτώση τοῦ Παπαδόπουλου καί τήν ἀνάληψη ἐξουσίας ἀπό τόν Ἰωαννίδη, πού εἶχε σύζυγο τήν ἀδελφή τοῦ Ἰωσήφ Ἀλαρζάκι
διευθυντοῦ καί ἱδιοκτήτη τῆς κλινικῆς ῾῾Κυανοῦς Σταυρός᾽᾽ ἀπέναντι ἀπο τήν Ἀμερικανική Πρεσβεία στήν Ἁθήνα . Ὁ ἒκτος ὃροφος τῆς κλινικῆς ἧταν τό στρατηγειο τῆς CIA καί συνδεσμος, ὁ πτέραρχος
Σκαρμαλιωράκης, ὁ ὁποῖος δέν κατηγορήθηκε ποτέ καί γιά τίποτα...

Ὁ ἒτερος ῾῾Ἐθνάρχης᾽᾽ Ἀνδρέας Γ. Παπανδρέου ἀνέλαβε τήν ἀποδόμηση τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μέ τίς ἐντολές νά προέρχονται ἀπό τόν ἂλλο πρόεδρο τοῦ CFR, Ντέϊβιντ Ρόκερφέλλερ, ὁ ὁποῖος
ἐπλήρωσε τόν Ἀνδρέα μέ τό ποσόν τῶν $100.000.000 γιά νά φτιάξη τό ΠΑΚ, μετά τό ΠΑΣΟΚ , καί νά ἀποδομήση τήν Ἑλλαδα ἐκ τῶν ἒσω.
Πρῶτα μέ τήν ἀποβιομηχανοποίηση τῆς Ἑλλάδος, μέ τήν ὑπέρογκη φορολογία τῶν ἐπιχειρήσεων, ὣστε νά ἀναγκαστοῦν νά μετακινηθοῦν στά Βαλκάνια ἢ νά κλείσουν, τόν ὑπερβολικό
δανεισμό μέ τό εὒκολο χρῆμα πού λειτούργησε, καί λειτουργεῖ ἀκόμη σάν ἀφιόνι στήν ψυχοσύνθεση τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Συμφωνία μέ τόν Ἀνδρέα, γραπτή, γιατί οἱ Καζάροι ὃταν δίνουν χρήματα θέλουν
νά εἶναι ἀσφαλισμένοι...

Η οικονομία επί χούντας

Η ελληνική ακροδεξιά, έχοντας εξασφαλίσει την συμμετοχή του Κράτους και των ΜΜΕ στην συστηματική συσκότιση της Ιστορίας, διατείνεται πως η (αμερικανοκίνητη) χούντα των συνταγματαρχών αποτέλεσε ένα «οικονομικό θαύμα», ενώ στην πραγματικότητα κατά την περίοδο αυτή επικράτησε η συνέχεια της πορείας που είχε αρχίσει να διαγράφεται από την αρχή της δεκαετίας του 60. Οι ίδιοι οι συνταγματάρχες προέβαλαν ως επιχείρημα για το πραξικόπημα (εκτός από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο») το φόβο του «οικονομικού χάους». Η οικονομική πραγματικότητα όμως της εποχής περιγράφεται ως εξής: «Η πρόοδος των τελευταίων πέντε ετών, όσον αφορά την αύξηση του εθνικού εισοδήματος και την βελτίωση του επιπέδου ζωής, βασίστηκε στη νομισματική σταθεροποίηση που επιτεύχθηκε τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 50’ και ήταν συνέπεια των μηχανισμών αναπτύξεως που μπήκαν σε κίνηση και ενισχύθηκαν επιτυχώς στη δεκαετία 1957-1966. Στο τέλος του 1966 τα αποθέματα χρυσού και εξωτερικού συναλλάγματος ήταν εξαιρετικά μεγάλα. Κάτω από τέτοιες συνθήκες και με τέτοια ώθηση, η περαιτέρω πρόοδος της οικονομίας ήταν σχεδόν βέβαιη»[2]. Συνεπώς καταλαβαίνουμε ότι πραγματικά «φόβος οικονομικού χάους», δεν υπήρξε ποτέ (όπως ούτε «κομμουνιστικός κίνδυνος» απεδείχθη ποτέ πως υπήρξε).

Παρόλα αυτά η επιβολή του στρατιωτικού καθεστώτος, δημιούργησε κλίμα αβεβαιότητας προς την Ελλάδα διεθνώς. Κι έτσι υπήρξε πτώση στα έσοδα απ’ τον τουρισμό, μεταξύ 1967-1971, της τάξης των 200.000.000 δολαρίων. Συνυπολογίζοντας και τα κεφάλαια ύψους 200.000.000 δολαρίων που θα παραχωρούσε η Ε.Ο.Κ, μέσα στην τετραετία αυτή, τα οποία δεν δόθηκαν, το σύνολο φτάνει στα 400.000.000 δολάρια. Έτσι το στρατιωτικό καθεστώς προχώρησε σε «ενέργειες εκτάκτου ανάγκης» με βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα δάνεια με σκοπό την κάλυψη του ελλείμματος στο ισοζύγιο πληρωμών. Με αυτόν τον τρόπο και μέσα σε μια πενταετία (1966-1971), το εξωτερικό χρέος υπερδιπλασιάστηκε και συνολικά υπολογίζεται ότι έφτασε το ύψος των 2,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο παρακάτω πίνακας αποδεικνύει ξεκάθαρα τα κοινά χαρακτηριστικά της ευρύτερης περιόδου 60-73. Όπως βλέπουμε, το δημοσιονομικό έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ βρισκόταν στο 1,22% το 1966, ενώ το 1974 έφτασε το 2,76% του ΑΕΠ…Το 1961- 1966 οι ετήσιοι ρυθμοί ανάπτυξης κυμάνθηκαν από το 6,5% έως το 13,2%, και ο πληθωρισμός από 0% μέχρι 4,8% . Το 1967 -73 οι ρυθμοί ανάπτυξης «έτρεχαν» με ετήσιους ρυθμούς από 5,7% μέχρι 11,6%, ενώ πληθωρισμός με 0,3% έως το αρνητικό ρεκόρ 15,55% (το 1973).



Άλλο επιχείρημα των χουντολάγνων που υποστηρίζει την επταετή δικτατορία, είναι τα χαμηλά ποσοστά ανεργίας της εποχής. Φυσικά, αποκρύπτεται το γεγονός πως α)τα επίπεδα της ανεργίας κινούνταν στα ίδια περίπου επίπεδα και πριν το πραξικόπημα και β) πως η στατιστική της ανεργίας ήταν τεχνητή, αφού οι εν δυνάμει εργαζόμενοι πολίτες μετανάστευαν μαζικά προς το εξωτερικό, όπως δείχνει και ο παρακάτω πίνακας.

Όσον αφορά τους «υψηλούς μισθούς» επί χούντας, η σκόπιμη διασπορά ψευδών πληροφοριών από φασιστολόγια μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί με μία ματιά στον παρακάτω πίνακα. Οι μόνοι μισθοί που στην αυξήθηκαν ήταν αυτοί των χρήσιμων υπαλλήλων του καθεστώτος: των στρατιωτικών…(έτσι εξηγούνται και οι «κόκκινες γραμμές» του Μιχαλολιάκου αποκλειστικά στις περικοπές στις ένοπλες δυνάμεις και τις δυνάμεις καταστολής-όπως περιγράφτηκαν στο λογύδριο του εντός του Κοινοβουλίου)
http://eagainst.com/articles/theleis-papadopoulo/
Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975-, Permanent
http://triceratops.brynmawr.edu:8080/dspace/handle/10066/13022
Αρχεία σε αυτό το τεκμήριο
ΑρχείαDescriptionΜέγεθοςΤύπος
02_1_1975.pdf January 1975 45.47Mb PDF
02_2_1975.pdf April 1975 30.54Mb PDF
02_3_1975.pdf July 1975 28.95Mb PDF
02_4_1975.pdf October 1975 43.03Mb PDF
http://triceratops.brynmawr.edu:8080/dspace/handle/10066/13022
Υποστηρικτές της δικτατορίας των Συνταγματαρχών υπήρξαν πάντα. Όταν τους "βρίσκω" στην Κύπρο, ομολογώ πως μένω εμβρόντητος από την άγνοιά τους. Πολλοί, νομίζουν αφενός πως "άλλο Παπαδόπουλος και άλλο Ιωαννίδης" και, αφετέρου, αγνοούν παντελώς τις χειραψίες και τα χαμόγελα του Παπαδόπουλου στην τότε "κρυφή" συνάντησή του με την ηγεσία της Τουρκίας αμέσως μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος. Το άλλο που μου κάνει πραγματικά, τεράστια εντύπωση, είναι πως συχνά, οι συνήγοροι των δικτατόρων, δηλώνουν "φανατικοί" του Ελληνικού πολιτισμού και ανήσυχοι για την τύχη αυτού του Πολιτισμού. Κατά το μάλλον θα πρέπει να είναι είτε αφελείς, είτε να βαριούνται να ψάξουν λίγο τα πράγματα. Εκτός, αν ο Πολιτισμός τους , δεν έχει καμία σχέση με τον Σοφοκλή και τον Αισχύλο, δεν έχει καμία διασύνδεση με τους μεγάλους Έλληνες Ποιητές που τίμησαν τη χώρα τους διεθνώς και δίδαξαν ελληνισμό και γλώσσα, εκτός αν ο Πολιτισμός τους δεν αφορά στους μεγάλους μουσικούς μας που σιώπησαν για επτά χρόνια, τους συγγραφείς που έκρυψαν σε κρυφά συρτάρια τα έργα τους, σε ζωγράφους που φυγάδευαν τους πίνακες τους για να εκτεθούν στο εξωτερικό κλπ....Είναι λοιπόν προφανές, πως όσοι στηρίζουν τη δικτατορία (ακόμα!) είτε έχουν γραμμένο στα πιο παλαιά τους υποδήματα τον Ελληνικό Πολιτισμό είτε δεν τον ξέρουν. Και, στέκουν μόνο στο ότι "τότε" είχαμε "τάξη" και ησυχία. Τάξη....νεκροταφείου, ασφαλώς και είχαμε. Επίσης, νομίζουν πως είχαμε και οικονομική άνθηση. Παραθέτω λοιπόν (ξανά) κάποια στοιχεία, τα οποία ασφαλώς δεν είναι...δικά μου, αλλά του αείμνηστου Βασίλη Καφίρη που υπήρξε επί μακρόν Διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας και συνέδεσε το όνομά του με τις καλύτερες εποχές της Αγροτικής: 1) Το δημόσιο χρέος επί χούντας αυξήθηκε από 38,7 δισεκατομμύρια δραχμές τον Δεκέμβρη του 1967 σε 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιανουάριο του 1973.

2) Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 ήταν πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968.

3) Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%, όταν οι δαπάνες για την «άμυνα» και «δημόσια ασφάλεια» του αστυνομοκρατικού καθεστώτος μέσα σε μια πενταετία σχεδόν διπλασιάστηκαν.

4) Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973.

5) Στην Ελλάδα, που είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ το 1961-71 (2,2%), ο δείκτης καταναλωτικών τιμών αυξήθηκε κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του επόμενου έτους, και μάλιστα σε τομείς όπως τα είδη πρώτης ανάγκης και η υγεία. Το 1973 το ποσοστό του πληθωρισμού είχε επιφέρει μειώσεις των πραγματικών μισθών κατά 4%.

6) Στον αγροτικό τομέα, όπου απασχολούνταν το 44% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, αντί της πενταετούς πρόβλεψης του καθεστώτος για ανάπτυξη 5,2%, η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε κατά μόλις 1,8% στην περίοδο 1967 - 1974, σε αντίθεση με το 4,2% κατά την περίοδο 1963 - 1966. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος.

7) Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος, τα οποία από 27,4% του ΑΕΠ το 1966, επί συνταγματαρχών και μέχρι το 1972 αυξήθηκαν στο 29,2%. Από την άλλη, οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 - 73, η φορολογική «μεταρρύθμιση» του 1968 που μετέφερε το φορολογικό φορτίο στους ώμους της εργατικής τάξης με τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλουτοκράτες να απολαμβάνουν μεγαλύτερα φορολογικά προνόμια είχε ως συνέπεια οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 να ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει. Επίσης, τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.

8) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών από μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960 - 66, εμφάνισε μέσο έλλειμμα την περίοδο 1967-73 ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτά ήταν τα... «καλά» επί του καθεστώτος των συνταγματαρχών.

Από τη μια, φορολογικά και κάθε λογής προνόμια σε ντόπια και ξένα μονοπώλια, χαριστικές πράξεις στους φιλικά προσκείμενους στη χούντα Ωνάσηδες, Τομ Πάπες και Νιάρχους, φτηνό και φιμωμένο εργατικό δυναμικό, απαλλαγές από δασμούς και πακτωλός επιχορηγήσεων («νόμοι» 89/1967 και 378/1968) σε εφοπλιστές, βιομήχανους, μεγαλεμπόρους, μεγαλοξενοδόχους, επιβολή 300 ειδικών μέτρων παροχής πλήρους ελευθερίας στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο να κερδοσποπεί χωρίς κανέναν έλεγχο, και, από την άλλη «ξεχαρβάλωμα» όλων των οικονομικών δεικτών, αποσάθρωση της εγχώριας παραγωγής, βάρη στο λαό και μια πλασματική «ανάπτυξη» που πίσω της έκρυβε αθρόες εισαγωγές, επιμήκυνση πιστώσεων και τεχνητή κυκλοφορία χρήματος, που προέκυπτε από αναγκαστικό δανεισμό κι άλλες τέτοιες υψηλού επιπέδου δημοσιονομικές αλχημείες.

(Τα παραπάνω στοιχεία είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το 1975. Πηγή: Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975-, Permanent URL:http://hdl.handle.net/10066/4929.
http://triceratops.brynmawr.edu:8080/dspace/handle/10066/13022
http://triceratops.brynmawr.edu:8080/dspace/handle/10066/13021
The Journal of the Hellenic Diaspora, a semiannual review, views the modern Greek experience in a global context in terms of its Balkan, Mediterranean and diasporic dimensions. The JHD maintains a vision of the Greek world as a paradigm for new conceptualizations of Western identity and society, standing as it does on the margins of eastern and western Europe and at the boundary of western and oriental constructs. The JHDtakes a transdisciplinary perspective that examines the modern Greek experience from the point of view of anthropology, history, literature and literary criticism, philosophy and the social sciences.http://triceratops.brynmawr.edu:8080/dspace/handle/10066/4111
http://eagainst.com/articles/theleis-papadopoulo/
Δείτε στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου» τις κινήσεις που οδήγησαν στη Χούντα των Συνταγματαρχών, καθώς και τη νύχτα που τα τανκς βγήκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας.... http://www.huffingtonpost.gr/2016/04/21/junta-photos-video_n_9746156.html
http://www.madata.gr/epikairotita/san-simera/480714.html
http://www.huffingtonpost.gr/2016/04/21/junta-photos-video_n_9746156.html
https://ohifront.wordpress.com/category/%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1-1967-1974/
http://popaganda.gr/pop-news/stis-21-apriliou-1967-ekdilonete-stin-athina-stratiotiko-praxikopima/
http://www.kar.org.gr/2014/11/12/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%BF/