Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΤΑ 147 ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ οι μόνοι νόμοι που ισχύουν

Τα 147  Δελφικά Παραγγέλματα 

ΤΑ 147 ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ οι μόνοι νόμοι που ισχύουν
Τα Δελφικά Παραγγέλματα είναι οι εντολές που άφησαν στους Έλληνες οι σοφοί της Αρχαίας Ελλάδας.
 Μια πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές.

 Οι αρχαίοι Έλληνες ιερείς δεν έδιναν συμβουλές ούτε άκουγαν τις εξομολογήσεις των πιστών, αλλά ασχολούνταν μόνο με την τέλεση των θυσιών και των άλλων ιεροτελεστιών.
Η ηθική εκπαίδευση και καθοδήγηση των πολιτών ξεκινούσε μεν από τους παιδαγωγούς και παιδοτρίβες της νεαρής ηλικίας, αλλά συνεχιζόταν αργότερα στα μαντεία, τα οποία, εκτός από τις χρησμοδοτήσεις τους για τα μελλούμενα και τις θελήσεις των θεών, έδιναν και ένα πλήθος ηθικών παραγγελμάτων και προτροπών συμβουλευτικού χαρακτήρα για τα προβλήματα της καθημερινής ζωής.
Περίoπτη θέση βέβαια, κατείχε σε όλα αυτά ,το διάσημο σε όλο τον κόσμο Μαντείο των Δελφών, του οποίου τα ομώνυμα ηθικά παραγγέλματα είχαν καταγραφεί στους τοίχους του Προνάου του Ναού του Απόλλωνος,στο υπέρθυρο ή ακόμα και σε διάφορες στήλες που είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά στις πλευρές του ναού.
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας:
Τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρηνεύ, τον Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.
Στο αέτωμα του ναού δέσποζαν τα τρία σπουδαιότερα Δελφικά Παραγγέλματα, τα οποία εύκολα μπορούσε να διακρίνει ο πλησιάζων επισκέπτης: 
  • Κάτω αριστερά το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (να γνωρίσεις τον εαυτό σου).
  • Κάτω δεξιά το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας την υπερβολή).
  • Ανάμεσά τους, στη κορυφή, το περίφημο «ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ Ε» (ή ΕΙ), για το οποίο ο ιερέας των Δελφών Πλούταρχος έγραψε ολόκληρη πραγματεία («Περί τού έν Δελφοίς Ε»), προσπαθώντας να ερμηνεύσει την απωλεσθείσα σημασία του.Ο θαυμασμός των αρχαίων Ελλήνων για τα ανηρτημένα αυτά αποφθέγματα στο Μαντείο των Δελφών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος (522 π.Χ.) θεωρούσε τους επτά σοφούς, γιους του Ήλιου, που με την ακτινοβολία τους φώτιζαν και καθοδηγούσαν τον άνθρωπο στην οδό της αρετής. Αυτά τα σοφά παραγγέλματα χρησιμοποιήθηκαν στην συνέχεια και απο άλλους λαούς ,που τα παρουσίασαν σαν “θρησκευτικές εντολές”.                                   
  • Σας παραθέτουμε τα παραγγέλματα αυτά, όπως οι επισκέπτες της αρχαιότητας αντίκριζαν στους Δελφούς.                                                                                                               “Εν δέ τώ προνάω τά έν Δελφοίς γεγραμμένα, έστιν ώφελήματα άνθρώποις”      Παυσανίας
  • Έπου θεώ. Ακολούθα τον θεό.
  • Νόμω πείθου. Να πειθαρχείς στο Νόμο.
  • Θεούς σέβου. Να σέβεσαι τους θεούς.
  • Γονείς αίδου. Να σέβεσαι τους γονείς σου.
  • Ηττώ υπέρ δικαίου. Να καταβάλεσαι για το δίκαιο.
  • Γνώθι μαθών. Γνώρισε αφού μάθεις.
  • Ακούσας νόει. Κατανόησε αφού ακούσεις.
  • Σαυτόν ίσθι. Γνώρισε τον εαυτό σου.
  • Εστίαν τίμα. Να τιμάς την εστία σου.
  • Άρχε σεαυτού. Να κυριαρχείς τον εαυτό σου.
  • Φίλους βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους.
  • Θυμού κράτε. Να συγκρατείς το θυμό σου.
  • Όρκω μη χρω. Να μην ορκίζεσαι.
  • Φιλίαν αγάπα. Να αγαπάς τη φιλία.
  • Παιδείας αντέχου. Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου.
  • Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς τη σοφία.
  • Ψέγε μηδένα. Να μην κατηγορείς κανένα.
  • Επαίνει αρετήν. Να επαινείς την αρετή.
  • Πράττε δίκαια. Να πράττεις δίκαια.
  • Φίλοις ευνόει. Να ευνοείς τους φίλους.
  • Εχθρούς αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς.
  • Ευγένειαν άσκει. Να είσαι ευγενής.
  • Κακίας απέχου. Να απέχεις από την κακία.
  • Εύφημος ίσθι. Να έχεις καλή φήμη.
  • Άκουε πάντα. Να ακούς τα πάντα.
  • Μηδέν άγαν. Να μην υπερβάλλεις.
  • Χρόνου φείδου. Να μη σπαταλάς το χρόνο.
  • Ύβριν μίσει. Να μισείς την ύβρη.
  • Ικέτας αίδου. Να σέβεσαι τους ικέτες.
  • Υιούς παίδευε. Να εκπαιδεύεις τους γιους σου.
  • Έχων χαρίζου. Όταν έχεις, να χαρίζεις.
  • Δόλον φοβού. Να φοβάσαι το δόλο.
  • Ευλόγει πάντας. Να λες καλά λόγια για όλους.
  • Φιλόσοφος γίνου. Να γίνεις φιλόσοφος.
  • Όσια κρίνε. Να κρίνεις τα όσια.
  • Γνους πράττε. Να πράττεις με επίγνωση.
  • Φόνου απέχου. Να μη φονεύεις.
  • Σοφοίς χρω. Να συναναστρέφεσαι με σοφούς.
  • Ήθος δοκίμαζε. Να επιδοκιμάζεις το ήθος.
  • Υφορώ μηδένα. Να μην είσαι καχύποπτος.
  • Τέχνη χρω. Να ασκείς την Τέχνη.
  • Ευεργεσίας τίμα. Να τιμάς τις ευεργεσίες.
  • Φθόνει μηδενί. Να μη φθονείς κανένα.
  • Ελπίδα αίνει. Να δοξάζεις την ελπίδα.
  • Διαβολήν μίσει. Να μισείς τη διαβολή.
  • Δικαίως κτω. Να αποκτάς δίκαια.
  • Αγαθούς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς.
  • Αισχύνην σέβου. Να σέβεσαι την εντροπή.
  • Ευτυχίαν εύχου. Να εύχεσαι ευτυχία.
  • Εργάσου κτητά. Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης.
  • Έριν μίσει. Να μισείς την έριδα.
  • Όνειδος έχθαιρε. Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό.
  • Γλώσσαν ίσχε. Να συγκρατείς τη γλώσσα σου.
  • Ύβριν αμύνου. Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη.
  • Κρίνε δίκαια. Να κρίνεις δίκαια.
  • Λέγε ειδώς. Να λες γνωρίζοντας.
  • Βίας μη έχου. Να μην έχεις βία.
  • Ομίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα.
  • Φιλοφρόνει πάσιν. Να είσαι φιλικός με όλους.
  • Γλώττης άρχε. Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου.
  • Σεαυτόν ευ ποίει. Να ευεργετείς τον εαυτό σου.
  • Ευπροσήγορος γίνου. Να είσαι ευπροσήγορος.
  • Αποκρίνου εν καιρώ. Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό.
  • Πόνει μετά δικαίου. Να κοπιάζεις δίκαια.
  • Πράττε αμετανοήτως. Να πράττεις με σιγουριά.
  • Αμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς.
  • Οφθαλμού κράτει. Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου.
  • Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα.
  • Φιλίαν φύλασσε. Να φυλάττεις τη φιλία.
  • Ευγνώμων γίνου. Να είσαι ευγνώμων.
  • Ομόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια.
  • Άρρητα μη λέγε. Να μην λες τα άρρητα.
  • Έχθρας διάλυε. Να διαλύεις τις έχθρες.
  • Γήρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας.
  • Επί ρώμη μη καυχώ. Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου.
  • Ευφημίαν άσκει. Να επιδιώκεις καλή φήμη.
  • Απέχθειαν φεύγε. Να αποφεύγεις την απέχθεια.
  • Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις δίκαια.
  • Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία.
  • Μανθάνων μη κάμνε. Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις.
  • Ους τρέφεις αγάπα. Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις.
  • Απόντι μη μάχου. Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών.
  • Πρεσβύτερον αιδού. Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους.
  • Νεώτερον δίδασκε. Να διδάσκεις τους νεότερους.
  • Πλούτω απόστει. Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο.
  • Σεαυτόν αιδού. Να σέβεσαι τον εαυτό σου.
  • Μη άρχε υβρίζων. Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία.
  • Προγόνους στεφάνου. Να στεφανώνεις τους προγόνους σου.
  • Θνήσκε υπέρ πατρίδος. Να πεθάνεις για την πατρίδα σου.
  • Επί νεκρώ μη γέλα. Να μην περιγελάς τους νεκρούς.
  • Ατυχούντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με το δυστυχή.
  • Τύχη μη πίστευε. Να μην πιστεύεις την τύχη.
  • Τελεύτα άλυπος. Να πεθαίνεις χωρίς λύπη.
Γνώριζε τον εαυτό σου και "Μηδέν άγαν", δηλαδή απόφυγε να θεωρείς περιττή και άχρηστη οποιαδήποτε πληροφορία, απόφυγε να στρέφεις το βλέμμα, το νου και την καρδιά σου μονάχα σε κάποιο μικρό τμήμα του συνόλου.
...
Δημοκρατία είναι η άσκηση του λαού στο "άρχειν και άρχεσθαι", δηλαδή στο ασκεί και να δέχεται εξουσία.

Προυπόθεση στην άσκηση εξουσίας είναι η αυτοκυριαρχία, δηλαδή το "άρχειν εαυτόν". Η αυτογνωσία είναι το κλειδί στο "άρχειν εαυτόν".
Δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει αν οι άνθρωποι δεν αποκτήσουν αυτογνωσία, αφού δίχως αυτήν δεν μπορούν οι άνθρωποι να λειτουργήσουν ως αυτόβουλοι, κυρίαρχοι, υπεύθυνοι και ανιδιοτελείς πολίτες ...

... κρατάμε τα κλειδιά της Δημοκρατίας αν δουλεύουμε διαρκώς το:

"ΓΝΩΘΙ Σ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ"

Γνώριζε τον εαυτό σου και "Μηδέν άγαν", απόφυγε να θεωρείς περιττή και άχρηστη οποιαδήποτε πληροφορία, απόφυγε να στρέφεις το βλέμμα, το νου και την καρδιά σου μονάχα σε κάποιο μικρό τμήμα του συνόλου.

Προμηθέας 

Τα Δελφικά παραγγέλματα

ΑΠΟΨΙΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ -Ε- ΤΟΥ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ
Λαμβάνοντας υπ' όψιν τήν τελευταίαν φράσιν τού "ΠΕΡΙ ΤΟΥ -Ε- ΤΟΥ ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ" άρθρου τού Επαμ. Παντελεμίδη, (ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ ΑΕΙΓΝΗΤΟΣ τεύχος 3, σελίς 5), οτι δηλαδή "υπάρχουν καί άλλες απόψεις-επίπεδα περί ερμηνείας τού Δελφικού -Ε-", θά προσπαθήσω να δώσω μία ακόμη άποψιν.
Τό Ε ευρίσκετο είς τήν κορυφήν. Κάτω αριστερά το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ καί κάτω δεξιά τό ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ. Αμέσως διακρίνεται έν ισοσκελές τρίγωνον. Καί ευρισκόμενον εις τόν Ναόν τού Απόλλωνος, δέν θά μπορούσε παρά νά είναι ο Απολλώνιος Τρίπους (η μία εκ τών Τετρακτυΐων), εις διαφορετικήν όμως έκφανσιν. Ήτοι:
1....Τό ΩΡΑΙΟΝ=ΩΑΡΙΟΝ (αναγραμματιζόμενον) ή ΩΑ-ΡΕΟΝ.
Η ροή-τροφοδτησις μέσω τών Συμπαντικών Ωών, ωαρίων-ψυχών από τόν δεύτερον κόσμον, τόν Λεπτοφυή, τόν κόσμο τού Αδη. Η επαναγέννησις, η ορθή χρήσις τών ωρών πρός απόκτησιν μαθητείας. Ώρα=ώ Ρά=ώ Ήλιε (τό "ΡΑ" είναι Ελληνική λέξις), η επιθυμία ανυψώσεως (ΩΟΝ, πληθυντικός ΩΑ=κάθοδος,εν.ωαρίων, αντιστρεφόμενον=ΑΩ= άνυψούμε, ανέρχομαι) πρός τόν Ήλιον Απόλλωνα. Τό πρώτιστον καθήκον κάθε πραγματικού ανθρώπου (= ο άνω θρώσκων).
2....Τό ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ=Γνώρισε τόν εαυτό σου.
Γνώσισε τόν πραγματικόν σου διδάσκαλον πού είναι η ψυχή σου -καί όχι τό σώμα σου- η οποία έπειτα από τήν μα-θητείαν της εις τόν Λεπτοφυήν κόσμον, επανήλθε όπως πληρώση τά Μακαρικά (Καρμικά) της χρέη, νά επανορθώση καί να μεταδώση εις τούς συνανθρώπους της, μέσω τής ερεύνης, τής διαρκούς μαθητείας καί τής ανα-γνώσεως = Ξανά γνώσεως. Η ψυχή (ψύχω = φυσώ = κινούμαι = τρέχω = θέω), είναι η πραγματική δασκάλα, δίδα-σκάλα=δίδει τήν σκάλαν πρός τήν ανύψωσιν. Μόνον γνωρίζοντας τήν ψυχή μας, τό εσωτερικόν μας φώς (Σοφός = Σόν φάος = τό δικό σου εσωτερικόν φώς) δυνάμεθα νά λάβωμεν μέρος εις τό Συμπαντικόν σχέδιον τής ολοκληρώσεως.
3....Το ΑΛΗΘΕΣ=Α-ΛΗΘΗ, τό χωρίς λήθην, τό μή υποκείμενον εις τήν λήθην.
Παρενθετικώς αναφέρω τήν ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΝ, τήν μητέραν όλων τών Μ(υ)ουσών. Θά πρέπη δηλ. νά καταβάλονται προσπάθειαι, ώστε νά δυνάμεθα νά φέρωμε μαζί μας -κατά τήν επαναγέννησίν μας- όσον τό δυνατόν περισσοτέρας γνώσεις από τόν Λεπτοφυήν κόσμον. Εκείνος ο οποίος θά ξεχάση, θά υποπέση δηλ. εις λήθην, θά αφανισθή, εκ τού φυσικού πεδίου κατά πρώτον, (φυσικόν παράδειγμα η σημερινή άγνοια, έστω, τής ιστορίας μας, μέ τραγικόν αποτέλεσμα τό πού βαδίζομε ώς έθνος).
Εκείνος ο οποίος δέν θά ζή ηθικώς καί αρμονικώς, θά ξαναπέση -εις τήν καλυτέραν περίπτωσιν- εις τήν βιοθάλασσαν τών επαναγεννητικών βιοκύκλων. Επειδή όμως, από εκεί έχει έλθη πρίν καί ο σκοπός είναι νά μήν ξαναπέση, θά πρέπη νά κάνη ορθήν χρήσιν (πάν μέτρον άριστον) τών δώρων (Δ-ωρών) πού έλαβε, τών γνώσεών του, νά βιώνει τάς διδασκαλίας πού έχει πάρει καί νά μεταδίδη ΜΟΝΟΝ εις εκείνους οι οποίοι είναι έτοιμοι νά λάβουν. Τούς δέ υπολοίπους, οφείλει νά προσπαθή νά τούς διαμορφώση (βλ. αρχαία Ελληνικά Μυστήρια).
4....Τό ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ = τίποτε παραπάνω, τίποτε τό υπερβολικόν.
Εκτός από τήν απλήν ερμηνείαν του, πού δέν χρειάζεται ανάλυσιν, υπάρχει καί η άλλη ερμηνεία, αυτή τών Δελφών (πάντοτε κατ' εμέ). Νά μήν κάνη κάποιος -ο οποίος δέν θά έχη υποπέση εις λήθην- τίποτε παραπάνω από όσα πρέπει διά νά αφυπνίση τούς συνανθρώπους του. Εκείνος ο οποίος θά είναι ετοιμος νά λάβη θά τό πράξη, διά όποιον δέν είναι, δέν χρειάζεται αποκάλυψις γνώσεων. Διότι,εις τήν "καλυτέραν" περίπτωσιν θά χλεύαση, εις δέ τήν χειροτέραν θά κάνη κακήν χρήσιν (βλ. σημερινόν κόσμον καί τό πώς χρησιμοποιείται η τεχνολογία).
5....Τό ΑΓΑΘΟΝ= Τό ΑΓΑΝ ΘΕΙΟΝ, τό υπεράνω του θείου.
Υπάρχουν επτά Κοσμικά πεδία: 1)Ορυκτόν , 2) Φυτικόν, 3) Ζωικόν 4) Ανθρώπινον, 5) Αγγελικόν, 6) Ημιθεϊκόν, 7) Θεϊκόν. Η ψυχή οφείλει έπειτα από τό πέρας της εις κάθε κύκλον, νά ανελθη πρός τόν επόμενον. Ώς άνθρωποι ευρισκόμεθα εις τό 4ον πεδίον. Υπολείπονται άλλα τρία. Μόνον μέ τήν εφαρμογήν τών όσων προηγουμένων ελέχθησαν, δύναται νά καταστή δυνατή η αρχή τής σπειροειδούς ανελίξεως. Καί ο σκοπός είναι ένας. Τό 7ον πεδίον, τό Θεϊκόν, καί έπειτα η ταύτισις (διότι, εξ όσων γνωρίζω, μόνον τούτη είναι δυνατή) μέ τό ΑΓΑΝ ΘΕΙΟΝ ή τό ΟΝΤΩΣ ΟΝ τού Θείου Πλάτωνος. Καί τούτο είναι δυνατόν μόνο μέ τήν πέμπτην -Ε- μύησιν.
6....Τό Ε=η πέμπτη μύησις (μία από τάς εκφάνσεις του).
Αι μυήσεις δίδονται μόνον από ανώτερα όντα, μέ τούς Αγγέλους ώς διαμέσους αυτών καί τής ψυχής (βλ. δαιμόνιον Σωκράτους). Ελπίζω νά μήν γίνη παρανόησις καί φαντασθή κανείς οτι, όντα από ανώτερους κόσμους παραδίδουν μαθήματα τύπου φροντστηρίου διαμέσου τών Αγγέλων. Δυστυχώς, διά τήν ώραν, σχετικώς μέ τό -Ε- τίποτε περισσότερον δέν μπορεί νά λεχθή.
Ώς σύνολον εκ τών ανωτέρω: Γνώθι σαυτόν=φρόντισε νά λάβης τήν Ε μύησιν. Ο άνθρωπος πρέπει νά χρησιμοποιή ορθά τόν χρόνον του (χρόνος = Χ ροή νοός), νά γνωρίση τόν πραγματικόν του διδάσκαλον -τήν ψυχή του- τόν ανώτερον νοητικόν του εαυτόν -καί νά απαρνηθή τόν κατωδιαφραγματικόν του- νά προσπαθή μέ διαρκή έρευνα, μελέτη, ανάγνωσιν νά μήν ξεχάση, νά κάνη ορθήν χρήσιν τών όσων θά λάβη, νά τά μεταδώση εκεί πού πρέπει , νά ετοιμασθη διά τό επόμενον Κοσμικον πεδίον μέ σκοπόν, έπειτα από τό πέρασμα από τόν Λεπτοφυήν Κόσμον νά μεταβή εις τόν Πύρινον, τόν Κόσμον του Ε και περαιτέρω, ή τόν Κόσμον του Θείου. Σκοπεύοντας πρός το ΑΓΑΝ ΘΕΙΟΝ.
Σχετικώς μέ τό ΕΙ.
Αρχίζοντας, παρενθετικώς αναφέρω ότι, ο Θεός μας ο ΑΠΟΛΛΩΝ δέν είναι ο αρνητής τών πολλών (μέ τό Α αφαιρετικόν), αλλά μέ τό Α προσθετικόν είναι τό Α τών Πολλών, η αρχή τών Πολλών . Και ο νοών νοείτω.
Ως πρός τήν εξήγησιν του ΕΙ, τήν έχει ήδη δώση πληρέστατα ο ΕΝΩΔΩΝ: ΕΙ=ΑΕΙ. Κατά έν μέρος καί εν περιλήψει , αναφέρει ο γνήσιος αυτός ερευνητής:
Τό ΕΙ=ΑΕΙ συνδομεί τήν αρχήν, τήν μέσην καί τό τέλος τής μίας εκφάνσεως τής Τετρακτυϊας. Η παρεμβολή τού ΣΤ (ώς 6ου στοιχείου) δηλοί τήν ζωδιακήν αντιστοιχίαν τής ψυχής, τήν αρχήν του τέλους τής χρονομετρίας καί τήν αφετηρίαν τής ΑΕΙκινησίας.
Η προσωπική μου άποψις περί τού εν Δελφοίς -Ε-, δέν κλείνει φυσικά τό θέμα (θά έλεγα ούτε τό ανοίγει, είναι άλλωστε ασύληπτον). Απλώς είναι είς ακόμη μικρός λίθος, εις τό όλον μέγα οικοδόμημα, ελπίζω χρήσιμος διά κάποιον άλλον ερευνητήν.
Γ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

http://www.metron-ariston.gr/index-2.htm
http://greek-for-beginners.blogspot.com.cy/2013/10/die-delphischen-gebote.html
http://human-philosophie.blogspot.com.cy/2013/07/147.html
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1
http://research.uni-leipzig.de/giannis/Philosophie/Gedicht%2014.pdf